Het einde van het jaar nadert snel, en voor veel mensen is dat vaak een traumatische periode, maar het brengt ook wel wat veranderingen met zich mee, en daarbij valt vooral op dat meerdere werken in het publieke domein terechtkomen. Over het algemeen besteedt het internet doorgaans meer aandacht aan de wijzigingen in de Verenigde Staten, en volgens de wet van «eerste publicatie + 95 jaar» zal een groot deel van het materiaal dat in 1929 verscheen volledig vrij worden.
Een onverschrokken journalist met zijn hond. Een matroos met grote kracht die vecht om een vrouw met zeer wispelturige gevoelens terug te winnen. Een liefdesverhaal in de Eerste Wereldoorlog. Het drama van een familie die haar fortuin en reputatie verliest. Wat is het gemeenschappelijke element? Dat dit alles vanaf 1 januari in het publieke domein terechtkomt, en daarmee de grens van «eerste publicatie + 95 jaar» aan de andere kant van de plas overschrijdt. Natuurlijk is dit maar een zeer kleine selectie, en de hoeveelheid vrijgemaakt materiaal zal veel groter zijn:
Wat komt er in 2025 in het publieke domein?
De journalist in kwestie is niemand minder dan Kuifje, een creatie van de Belgische kunstenaar Georges Prosper Remi, veel beter bekend als Hergé. Kuifje debuteerde in het weekblad Le Petit Vingtième begin 1929, en afgezien van enkele controversiële aspecten tijdens zijn ontwikkeling, heeft hij een onmiskenbaar succes behaald.
Wat de sterke matroos betreft, spreek ik uiteraard over Popeye. Dit personage, gecreëerd door E.C. Segar voor King Features, dateert van 17 januari 1929 en verscheen voor het eerst in de strip Thimble Theatre. Vier jaar later bewerkte animator Max Fleischer Popeye tot een reeks korte films voor Paramount, en zijn populariteit explodeerde.
Onder de romans vallen A Farewell to Arms van Ernest Hemingway en The Sound and the Fury van William Faulkner op. Als we ons op nummers richten, ontvangt het publieke domein Singin' in the Rain (ja, het origineel is uit '29), What Is This Thing Called Love? van Cole Porter en Tiptoe Through the Tulips, gebruikt in de horrorfranchise Insidious (om precies te zijn de versie van Tiny Tim).
Tot slot een film: Blackmail, de eerste van Alfred Hitchcock (en ook van de Britse cinema) met geluid. Logischerwijs verhinderen lokale auteursrechtwetten dat deze wijzigingen wereldwijd zijn, maar het is niet zo vergezocht om op korte termijn een nieuwe golf van bewerkingen te verwachten.
(N. van de R.: Mijn excuses voor de vertraging, ik moest wat ziekenhuiszaken regelen. Ik keer zo snel mogelijk terug naar de normale programmering.)
Bronnen: Euronews, Los Angeles Times
