De Britse overheid houdt publiek gefinancierde code standaard openbaar, met beperkte, gerechtvaardigde uitzonderingen en beveiligingsvoorwaarden. De officiële richtlijn over AI, open code en kwetsbaarheden in de publieke sector koppelt die openheid aan veilig ontwerp, onderhoud en herstel.

Wat er over Britse overheidscode werd gemeld

Op 10 november 2026 meldde WIRED dat ControlPlane-onderzoeker Chris Nesbitt-Smith meer dan 100 ernstige kwetsbaarheden had gevonden in publiek beschikbare Britse overheidscode. Volgens die berichtgeving trof hij kwetsbaarheden aan in ongeveer twee derde van 349 onderzochte codebases van 33 organisaties. Nesbitt-Smith zei dat hij Claude Opus- en Sonnet-modellen op een laptop gebruikte en dat veel problemen tijdens gewone IT-controles gevonden hadden kunnen worden.

De berichtgeving noemde ook diensten van Department of Education voor aanbestedingen en docentenaanvragen, het register van door de overheid gefinancierde opleidingsaanbieders in Engeland en een open-dataportaal van Scottish Government. Volgens WIRED hadden de betrokken organisaties de beschreven problemen tegen de publicatiedatum aangepakt.

Wat de blootgestelde inloggegevens konden betekenen

Een voorbeeld betrof inloggegevens die per ongeluk in een openbare GitHub-repository waren geplaatst en niet volledig waren verwijderd. Nesbitt-Smith zei dat ze brede lees- en schrijfrechten hadden kunnen geven op SharePoint-sites en privéaccounts van medewerkers op OneDrive, waaronder HR-gegevens en bewijsdossiers voor wettelijke planonderzoeken en beroepsprocedures.

De Planning Inspectorate zei dat het de activiteit van Nesbitt-Smith had gedetecteerd, de kwetsbaarheid binnen 20 minuten na de melding van ControlPlane had verholpen en had vastgesteld dat er geen datalek had plaatsgevonden.

Bij openbare code horen geheimen buiten repositories en een vaste aanpak voor het melden, opsporen en verhelpen van kwetsbaarheden.

Welke beveiligingsmaatregelen de Britse richtlijn noemt

De richtlijn stelt dat openbare code de analyse door aanvallers kan versnellen, maar niet de onderliggende zwakheden veroorzaakt. Ze noemt als basis voor publieke systemen:

  • duidelijk eigenaarschap en onderhoud;
  • een veilige route om kwetsbaarheden te melden;
  • geen geheimen of materieel gevoelige operationele informatie in openbare repositories;
  • beveiliging vanaf het ontwerp;
  • geautomatiseerde controles op afhankelijkheden, kwetsbaarheden en geheimen;
  • afgesproken termijnen voor beveiligingsupdates;
  • een verantwoordelijke en een herstelplan voor code die niet meer wordt onderhouden.