Laten we even afstand nemen van de mentale spelletjes. Het verkennen van schuld en persoonlijke angsten kan uitputtend zijn... en bovendien dodelijk. Je honger naar de geheimen van de Stichting is al die tijd niet afgenomen, dus... waarom zouden we die lijn niet volgen? Ik heb het over de eenvoud van instincten. Eten en voortplanten. Sommige van de... bewoners hier houden zich alleen daarmee bezig, en dat maakt ze eerlijk gezegd een beetje voorspelbaar, maar er zal altijd een legitieme interesse zijn in hun methoden, hoe wreed en onmenselijk ze ook mogen lijken...
Eens kijken... ah, 307. Echt fascinerend als je de details eenmaal kent. Het is verbazingwekkend dat het zo lang onopgemerkt is gebleven zonder grotere incidenten te veroorzaken. Je weet wel, honden, katten... een nieuwsgierig kind. Het valt ook niet echt op, iedereen verwart het met een gewone klimop met een paarse tint. Een van de agenten van de Stichting ontdekte het op heterdaad toen het een nest merels verorberde. Bijna per ongeluk, durf ik te zeggen. Een latere analyse onthulde dat zijn aanwezigheid zich over het hele continent uitstrekt. Soms vraag ik me af hoe we nog leven...
Natuurlijk reduceert de Stichting het tot as telkens wanneer het in het wild wordt gevonden, maar ze bewaart een 'klein' exemplaar. Het heeft zijn eigen pot, een eigen lamp en een automatische sproeier. Een heel persoonlijk hydroponisch hotel... met het verschil dat het opgesloten zit in een roestvrijstalen gevangenis, zonder ramen, en met cirkelvormige messen die van buitenaf worden bediend. Niemand kan daar naar binnen... vooral niet na het incident.
SCP-307 lijkt geen interesse te hebben in insecten, maar telkens wanneer een warmbloedig dier in de buurt komt, beginnen verschillende ranken in die richting te groeien totdat ze het aanraken. De verlamming is onmiddellijk, en dan begint het het te omhullen, bijna als een spin die zijn prooi bewaart. De consumptie van zijn slachtoffer gebeurt nadat elk intern orgaan en elke spier in vloeistof is veranderd. Het enige dat het achterlaat zijn de huid en de botten. Alle holtes worden bedekt met een wortelsysteem dat begint in de schedel van het slachtoffer. De Stichting heeft wat autopsies uitgevoerd, en daar vonden ze altijd een zaadje.
Nu, ik neem aan dat je je afvraagt waarom de Stichting het moet verbranden. Nou... SCP-307 heeft een formidabele weerstand getoond tegen de meest populaire giffen, en tegen rivaliserende planten. In een van de experimenten plaatsten ze een pot vol bladluizen om zich met de klimop te voeden. De bladluizen vielen binnen minder dan vijf minuten dood neer. Een of andere geneeskundige hier denkt dat die reactie als insecticide zou kunnen worden gebruikt. Ik zeg dat hij gek is...
Waarom? Omdat de laatste Klasse D die stierf terwijl hij SCP-307 manipuleerde ons hielp bewijzen dat de klimop niet dom is. Op de een of andere manier slaagde het erin een klein gaatje te vinden onder een van de platen van zijn pak. Dat is geen toeval. SCP-307 bezit een zekere intelligentie, op zijn minst genoeg om onze beschermingssystemen te omzeilen.
Voorlopig werkt de insluiting. Maar het zou niet prettig zijn als het buiten het terrein zou ontsnappen. De Stichting heeft drastische middelen tot haar beschikking om faciliteiten te zuiveren, en geloof me, je wilt er niet zijn wanneer dat gebeurt...
