Google meldde op 1 oktober 2026 dat de Project Suncatcher-satelliet na de lancering contact had gemaakt en volgens verwachting werkte. Het door Planet ontwikkelde prototype vloog mee met de rideshare-missie Transporter-18 van SpaceX. Project Suncatcher onderzoekt of satellieten op zonne-energie met Tensor Processing Units (TPU’s), Google’s AI-chips, ooit schaalbare rekeninfrastructuur in een baan om de aarde kunnen ondersteunen. Google beschreef de eerste missie-status in een update van 1 oktober.
NeoTeo schreef eerder over de gemelde lancering van het Suncatcher-prototype. De nieuwe statusmelding dateert van 1 oktober; ze zegt dat de satelliet toen contact had gemaakt en volgens verwachting werkte.
Wat Project Suncatcher in de ruimte test
Het prototype verzamelt gegevens over hoe de TPU’s omgaan met lanceertrillingen, straling en de thermische omstandigheden in een baan om de aarde. Voor de lancering bootste Google trillingen na met tests in drie assen. Ook werden de chips met protonen bestraald terwijl ze AI-taken uitvoerden. Energierijke deeltjes kunnen bits omklappen — een nul in een één veranderen, of andersom — en zo fouten veroorzaken. Tijdens de tests ontdekten de onderzoekers ook stille datacorruptie: foutieve gegevens die niet meteen als fout opvallen. Google beschrijft de tests en de onderzoeksdoelen in zijn factsheet over Project Suncatcher.
Koeling en straling: wat de tests betekenen
In het vacuüm van de ruimte kan lucht geen warmte afvoeren. Google onderzoekt daarom warmtepijpen en radiatoren, die warmte verplaatsen en vervolgens via straling afgeven. Naar verluidt draaien de chips in het prototype telkens 15 minuten voordat ze worden uitgeschakeld om af te koelen.
Google meldde dat Trillium-TPU’s in tests op aarde een totale ioniserende stralingsdosis doorstonden die hoger lag dan de dosis die het bedrijf voor een ruimtemissie van vijf jaar verwacht. Dat is een laboratoriumresultaat; de vergelijking betreft de stralingsdosis, niet vijf jaar werking in de ruimte.
Voor satellieten in een lage baan om de aarde schat Google dat de mogelijke zonne-energieopbrengst tot acht keer hoger kan zijn dan op aarde. Die inschatting hoort bij het algemene potentieel van zonne-energie in een baan om de aarde.
Technische hindernissen en de geplande laserproef
Warmteafvoer blijft een belangrijke uitdaging: zonder luchtstroming moet warmte via radiatoren worden afgegeven. Ook spelen de massa en lanceerkosten van zonnepanelen en andere apparatuur mee. Reparatie en onderhoud op afstand vormen extra praktische problemen voor een groter satellietsysteem.
Google plant voor 2027 een proef met twee satellieten om lasercommunicatie tussen beide te testen. De laserverbinding is daarmee een volgende stap in het onderzoek naar een netwerk van satellieten; de huidige missie-statusmelding ging over het contact met het prototype zelf.
