Sta je in de buurt van een granaat? Het eerste wat we moeten doen is je vragen om heel voorzichtig te zijn. En nu, ben je van plan om in de buurt van een actieve granaat te zijn? Als het antwoord ja is, wil je misschien weten hoe groot je overlevingskansen zijn. Het kanaal van Mark Rober op YouTube onderzoekt deze bijzondere situatie op twee manieren: op de grond gaan liggen op ongeveer 4,5 meter van de granaat, of in een zwembad springen, gescheiden door een vergelijkbare afstand.
De geschiedenis van de handgranaat gaat terug tot het Byzantijnse Rijk, maar het concept van de 'moderne versie' zag een opmerkelijke ontwikkeling aan het begin van de twintigste eeuw. Wat ooit als 'verouderd wapentuig' werd beschouwd door de belangrijkste militaire machten van die tijd, werd al snel nieuw leven ingeblazen vanwege zijn grote effectiviteit in de loopgravenoorlogen. Tegenwoordig is de granaatvariant die de meeste mensen kennen vanwege zijn aanwezigheid in films en series de fragmentatiegranaat.
Hoe dodelijk kan zo'n granaat zijn?
Ter referentie: de M67, gebruikt door het Amerikaanse leger, heeft een effectieve straal van 15 meter, en in speciale gevallen zijn er fragmenten gevonden op meer dan 200 meter van de explosie. Met andere woorden, niemand met gezond verstand zou in de buurt van zo'n granaat willen zijn... maar wie een beter idee wil krijgen van zijn overlevingskansen, wil dit misschien zien:
De video van Mark Rober toont een heel bijzonder voorbeeld: twee actieve granaten vallen op de grond. Eén blijft op de grond liggen, terwijl de andere in een zwembad belandt. Mark kiest ervoor om op de grond te gaan liggen, op een afstand van ongeveer 4,5 meter, terwijl zijn collega ervoor kiest om in het zwembad te springen, op een vergelijkbare afstand van de granaat die op de bodem is gevallen. Wie van de twee heeft de grootste overlevingskansen? Het antwoord is Mark, op de grond.
Door plat op zijn buik te liggen met zijn voeten naar de explosie gericht, wordt Mark een veel kleiner doelwit voor de granaatfragmenten en ontsnapt hij aan een groot deel van de schokgolf. Het goede nieuws voor zijn collega is dat de kans om door een granaatfragment te worden geraakt nul is...
... maar het slechte nieuws is dat water een zeer lage samendrukbaarheid heeft, waardoor het een uitstekende 'geleider' is voor de schokgolf. Het menselijk lichaam is niet volledig massief, omdat het verschillende 'luchtzakken' bevat (longen, darmen, neusbijholten, enz.). De schokgolf duwt het lichaam voort, en de lucht kan niet met dezelfde kracht reageren, wat ernstige inwendige verwondingen en de dood veroorzaakt. Hoewel er energie verloren gaat bij de overdracht, is het springen in een zwembad met een actieve granaat erin een slecht idee. Het is als dynamietvissen... met het verschil dat de vissen, dat zouden wij zijn.
