Virale video's dienen niet alleen de artistieke doelen van de maker, maar ook economische doelen. Advertentie-inkomsten dalen en er zijn steeds meer beperkingen op toegestane content. Een van de populairste genres is dat van de onmogelijke schoten, van kleine papieren balletjes tot basketbalballen. Sommige van die worpen zijn echt en worden pas na weken oefenen gehaald, maar het kanaal van Captain Disillusion legt ons uit dat de meeste nep zijn en makkelijk te fabriceren.
Een twaalf- of dertienjarige jongen staat midden op een basketbalveld, draait zijn rug naar de ring, gooit de bal, de bal gaat erin, en hij begint te schreeuwen alsof het de grootste prestatie van zijn jonge leven is. Het filmpje komt op YouTube en na vier of vijf miljoen weergaven besluit hij er een mini-carrière van te maken. Klinkt goed, toch? Natuurlijk is er een klein detail: de worp is totaal nep. De jongen is geen verborgen basketballegende, maar heeft wat vaardigheid in videobewerking, iets dat iedereen in een paar maanden kan leren. Er zijn legitieme kanalen die geweldige worpen maken (zoals het geval is van Dude Perfect met 21 miljoen abonnees) , maar de rest presenteert ons een illusie, en niemand beter dan Captain Disillusion om die te doorbreken:
Hoe worden deze video's gemaakt?
De video's zijn opgebouwd uit drie basiscomponenten: een schone opname vanuit een stilstaande hoek zonder te veel beweging op de achtergrond, de opname van de eerste worp (de bal wordt digitaal verwijderd), en de registratie van een correcte worp van dichtbij die de oorspronkelijke hoek respecteert. Als bij de eerste worp de bal boven uit beeld gaat, hoef je alleen maar de twee video's samen te voegen. Als de omstandigheden lastiger zijn, vereist het proces het genereren van een bolvormige kaart, een basketbal en zelfs een net, waarvan de bewegingen kunnen worden gesimuleerd. De laatste stap is het animeren van de overgang van de bal (echt-digitaal-echt), of gewoon helemaal animeren.
De andere weg: oefenen
Dan is er de andere weg... die van oefenen. Captain Disillusion reduceert het tot tijd, moeite en waarschijnlijkheid. Een van de problemen met video's van onmogelijke schoten is dat ze het slagingspercentage niet tonen, en we zien alleen het eindresultaat, bewerkt en gediëtst. Captain Disillusion helpt ons daarmee te breken door een video van 21 minuten te delen die de 37 pogingen toont die hij nodig had om de bal in het bekertje te krijgen. Als je geduldig genoeg bent, wie weet? Zou jij de volgende grote YouTube-ster kunnen zijn... voor een week of minder.
