Microsoft maakte op 16 november 2026 bekend dat agents via de Azure Resource Manager MCP-server (ARM MCP) Azure-resources kunnen aanmaken, beheren en bijwerken. De aangekondigde schrijfacties lopen via Azure Resource Manager, het besturingsvlak van Azure, en gebruiken de rechten van de aangemelde gebruiker. Wat een agent mag doen, hangt dus af van de Azure-autorisatie en het beleid dat voor die gebruiker en resources geldt.
Wat ARM MCP aan Azure-agents toevoegt
ARM MCP geeft een MCP-compatibele agent toegang tot Azure Resource Manager. Microsoft kondigde aan dat de server naast leesmogelijkheden ook acties voor het aanmaken, beheren en bijwerken van resources ondersteunt. Microsoft noemt leesacties voor meer dan 3.500 resourcetypen. De server biedt daarnaast onder meer mogelijkheden voor resource-opvragingen, ARM-sjabloondeployments en acties op resources. Microsofts overzicht van ARM MCP beschrijft de beschikbare gereedschappen en de verbinding met het Azure-besturingsvlak.
Een agent kan dus een wijziging aanvragen, maar de vraag in gewone taal verleent hem geen extra rechten. Azure beoordeelt de actie binnen de bestaande autorisatiecontext. Ook moet de gebruikte agentomgeving de vereiste MCP-verbinding en aanmeldingsmethode ondersteunen.
Welke rechten gelden voor een agent?
ARM MCP-aanroepen gebruiken de Azure-autorisatiecontext van de aangemelde gebruiker. Azure RBAC (rolgebaseerde toegangscontrole), de toegewezen scope, Azure Policy en autorisatie door de resourceprovider bepalen samen of een actie is toegestaan. Toestemming geven in de agentomgeving staat daar los van: die goedkeuring verleent op zichzelf geen Azure-rechten.
Microsoft adviseert alleen de noodzakelijke rechten toe te kennen en die waar mogelijk tot de kleinst bruikbare scope te beperken. Toegang om resources te bekijken geeft niet automatisch toestemming om ze te deployen of facturatiegegevens te bekijken. Microsofts richtlijnen voor ARM MCP-beheer leggen uit hoe Azure-autorisatie en goedkeuring in de agentomgeving van elkaar verschillen.
Beoordeel elke agentactie op de Azure-rechten die ervoor gelden; een goedkeuring in de agentomgeving vervangt die rechten niet.
Wat controleren een preview en Azure Policy?
Voor een deployment met een ARM-sjabloon raadt Microsoft aan eerst whatif_deployment uit te voeren en het voorgestelde resultaat te bekijken voordat create_deployment wordt gestart. Controleer daarbij onder meer de verwachte wijzigingen, resourcenamen, locaties en parameters.
Die preview geldt voor de sjabloondeployment. Een directe actie, zoals een resource aanmaken of bijwerken, wordt er niet automatisch door vooraf bekeken. Beoordeel daarom ook de invoer van zulke directe bewerkingen afzonderlijk.
Azure Policy blijft van toepassing op ARM-aanroepen via de server. Een beleidsregel kan bijvoorbeeld tags vereisen of bepaalde regio’s en SKU’s beperken. Een regel die op deployments is gericht, dekt echter niet automatisch alle andere ARM MCP-gereedschappen en directe resourceacties. De regel en de scope moeten dus passen bij de handelingen die je wilt begrenzen.
Als je een deployment laat annuleren, controleer dan daarna de toestand van de resources. Annulering garandeert niet dat Azure de omgeving naar de eerdere toestand terugbrengt.
Wat is het verschil tussen Bicep MCP en ARM MCP?
Bicep MCP en ARM MCP vervullen verschillende stappen in een deploymentproces. Bicep MCP schrijft en valideert Bicep-code en bouwt daaruit een ARM-sjabloon; ARM MCP kan die sjabloon vooraf controleren en deployen.
| Server | Rol in het proces | Resultaat of actie |
| Bicep MCP | Schrijft en valideert Bicep-code | Bouwt een ARM-sjabloon |
| ARM MCP | Controleert en deployt een ARM-sjabloon | Voert de deployment uit |