Sommige geluiden zijn bijzonder vervelend, dat weten we zeker. Van nagels op een schoolbord tot iemand die als een dier kauwt, ze overrompelen ons altijd en zijn irritant. Er zijn echter mensen die de impact van deze geluiden op een veel breder en dieper niveau ervaren, wat paniekaanvallen en woede-uitbarstingen veroorzaakt.
Misofonie: Wanneer normale geluiden je gek maken
Denk eens aan alle geluiden waaraan je dagelijks wordt blootgesteld. Radio, televisie, blaffende honden, mensen die werken, kauwen en/of drinken, auto's, computers, printers, mobiele telefoons, koelkastmotoren en airconditioningsystemen, schreeuwende kinderen... de lijst lijkt eindeloos. Vroeg of laat komen we allemaal op een punt waarop we stilte op een bijzondere manier waarderen, maar voor sommige mensen is het een kwestie van geestelijke rust of een dag van waanzin. Het 'filteren' wordt een titanische taak, en ze kunnen geen essentiële dingen doen zoals een etentje delen met iemand anders, omdat het geluid van het kauwen hen in een zee van tranen verandert... of in de Hulk.
Logischerwijs hebben duizenden mensen zich naar het web gewend om dit probleem te identificeren en vonden een naam: Misofonie, 'haat tegen geluid.'
Een professionelere term zou 'selectief geluidsgevoeligheidssyndroom' zijn, hoewel beide hetzelfde beschrijven: extreme niveaus van intolerantie voor alledaagse geluiden. Nu kan elk geluid ons storen, maar misofonie valt op door de intense emotionele component.
Geluiden die met de mond worden gemaakt, zijn bijna universele triggers: Kauwen (vooral kauwgom), keelschrapen, hoesten, niezen en neussnuiten maken deel uit van het pakket. Typen op een toetsenbord, het mechanisme van een pen gebruiken, ritmisch op een oppervlak tikken of neuriën valt ook niet goed.
Misofonie is relatief nieuw, en dat bemoeilijkt de zoektocht naar een diagnose omdat de overgrote meerderheid van professionals het niet kent, of het associeert met een ander gedragsstoornis (iets vergelijkbaars met wat gebeurt bij elektromagnetische overgevoeligheid).
In feite is zelfs het woord misofonie niet geheel correct, omdat de 'haat' zich concentreert op een specifieke groep geluiden.
https://old.neoteo.com/los-colores-los-ruidos-explicados-video/Een studie uit 2017 koppelt misofonie aan een opmerkelijke en ongebruikelijke toename van activiteit in verschillende hersengebieden, en een sprong in stressniveaus (versnelde hartslag, zweterige handen, enz.).
Voor degenen die beweren aan misofonie te lijden, is de studie cruciaal in hun zoektocht naar behandeling, maar experts benadrukken dat aanvullende evaluaties en face-to-face interviews met gezondheidsprofessionals nodig zijn (een paper diagnosticeert immers niet).
Een ander probleem is dat de oorzaak van misofonie een mysterie blijft. De meest populaire palliatieven zijn geluidsonderdrukkende koptelefoons, het vullen van de omgeving met audiobronnen om een soort witte ruis te creëren, ademhalingsoefeningen, wandelingen, antidepressiva en intensievere fysieke activiteit... wat laat zien dat ze van alles proberen.
(Uit het NeoTeo-archief, artikel oorspronkelijk gepubliceerd op 19 maart 2019)
Bron:NPR
