Voyager 1 bereikte op 18 november 2026 om 2.16 uur Pacific Standard Time (PST; 5.16 uur Eastern Standard Time) één lichtdag van de aarde. Het Jet Propulsion Laboratory (JPL) ontving het signaal ongeveer 24 uur later, vroeg op 19 november. NASA bevestigde de afstand met het draaggolfsignaal en trajectberekeningen. In datzelfde bericht meldde NASA dat sinds 14 november geen wetenschappelijke of technische gegevens waren binnengekomen, hoewel het draaggolfsignaal wel werd ontvangen. NASA maakte de passage en de status van de sonde bekend.

De bevestiging volgde op NeoTeo’s eerdere bericht over het herstel van het contact met Voyager 1.

Wat betekent één lichtdag voor contact met Voyager 1?

Engelstalige uitleg van NASA/JPL over de lichtdagafstand en de vertraging van radiosignalen

Een lichtdag is de afstand die licht in 24 uur aflegt: ongeveer 25,9 miljard kilometer. Op die afstand doet een radiosignaal er ongeveer 24 uur over om de aarde of de sonde te bereiken. Een opdracht sturen en het antwoord ontvangen duurt daardoor samen ongeveer 48 uur. NASA licht toe wat een lichtdag betekent.

Bij deze afstand weet de aarde pas ongeveer een dag na verzending dat Voyager 1 een signaal heeft teruggestuurd.

Het draaggolfsignaal bleef binnenkomen, wetenschappelijke data niet

De ontvangst van de draaggolf was genoeg om de afstandsmijlpaal te bevestigen, maar betekende niet dat de wetenschappelijke en technische gegevens weer binnenkwamen. In het bericht van 19 november zei NASA dat die gegevens sinds 14 november ontbraken en dat ingenieurs het probleem analyseerden.

NASA meldde dat beide Voyager-sondes jaarlijks ongeveer 4 watt vermogen verliezen doordat hun plutoniumvoorraad afneemt. Na een recente energiebesparingsmaatregel verwachtte de ruimtevaartorganisatie dat de huidige wetenschappelijke instrumenten op beide sondes minstens tot hun vijftigste lanceerverjaardag in 2027 konden blijven werken.

Het signaal van Voyager 1 keerde terug vóór NASA commando’s stuurde