Op 15 november 2026 bracht de Vulcan Centaur geen van de 40 Amazon Leo-satellieten in een baan om de aarde. In de voorlopige uitleg van United Launch Alliance (ULA) begonnen de lage prestaties kort na het opstijgen. Ongeveer tien minuten na de start gingen de telemetrie en de missie verloren. In ons eerdere verslag van de mislukte Amazon Leo-missie lees je over de vlucht; hier staat de voorlopige technische uitleg centraal.
Hoe verliep de Vulcan-vlucht?
ULA zei dat de prestaties van de draagraket kort na de start terugliepen. De trappen scheidden vervolgens op te geringe hoogte en bij onvoldoende snelheid om de baan om de aarde te bereiken. Het verlies van telemetrie en de missie volgde rond tien minuten na het opstijgen.
Volgens ULA begon het prestatieverlies kort na de start; de telemetrie en de missie gingen pas later in de vlucht verloren.
ULA beoordeelde de vastebrandstofboosters als normaal presterend na verbeteringen aan de mondstukken. Ook de bovenste trap, Centaur V, functioneerde volgens ULA naar behoren, maar kon het eerdere prestatieverlies niet opvangen.
Welke mogelijke oorzaken kwamen naar voren?
De eerste trap van Vulcan gebruikt twee BE-4-motoren van Blue Origin. Ars Technica meldde op 17 november dat twee onafhankelijke bronnen de oorzaak voorlopig eerder bij de draagraket dan in de motoren zelf plaatsten. Toevoersystemen voor methaan of vloeibare zuurstof waren mogelijke aandachtspunten.
Ars Technica berichtte ook dat ULA-ingenieurs een scenario onderzochten waarin één BE-4 minder stuwkracht leverde. Dat was een mogelijkheid in de vroege berichtgeving, geen vastgestelde oorzaak. De berichten van 17 november wezen geen definitieve oorzaak aan.
Wie leidde het onderzoek en hoeveel lanceringen had Amazon geboekt?
Ars Technica meldde op 17 november dat ULA het onderzoek leidde onder toezicht van de Amerikaanse Federal Aviation Administration (FAA). Space.com meldde die dag dat Amazon 38 Vulcan-lanceringen voor Amazon Leo had geboekt en dat de mislukte vlucht de eerste in die reeks was.