Het is nog nooit zo goedkoop geweest om de beveiliging van een computer te doorbreken. Het schrijven van code kost tijd en moeite, maar elke beveiligingsliefhebber zoekt een effectief platform om die code in te zetten, en daar komt de Raspberry Pi Zero om de hoek kijken. De risico's van een onbeheerde computer krijgen nieuwe dimensies met PoisonTap, een aanval die in staat is om webverkeer te onderscheppen, zelfs op een met een wachtwoord beveiligd systeem, en een backdoor installeert, waardoor externe toegang mogelijk wordt.
Ik ben de enige die de computers in huis aanraakt, en elk verzoek dat met internet te maken heeft, gaat door mijn handen, waardoor ik als een soort proxy fungeer. Het is geen regel of iets dergelijks: ze weten dat de computers werkbronnen zijn en dat ik ze in optimale staat nodig heb. Sommige worden na een paar minuten uitgeschakeld of gaan in slaapstand, en allemaal zijn ze beveiligd met een wachtwoord. Dat zou genoeg moeten zijn, maar laten we deze parameters nu verplaatsen naar openbare computers, kantoorters en elk ander systeem dat een tijdje onbeheerd blijft. De kans om zo'n systeem te compromitteren is al enorm met fysieke toegang, maar als er niet veel tijd is, is het idee om de aanval extreem te automatiseren.
Wat is PoisonTap?
Dat brengt ons bij PoisonTap, een nieuw project van Samy Kamkar, die we kennen van kwetsbaarheden in geolocatie, de SkyJack die drones in de lucht aanvalt, en zijn RollJam-accessoire dat signalen van afstandsbedieningen onderschept om deuren te openen. PoisonTap is gebaseerd op een Raspberry Pi Zero, die ondanks de slechte beschikbaarheid nog steeds vijf dollar kost, en een beetje software, om precies te zijn Node.js. In algemene termen: zodra PoisonTap op een USB-poort wordt aangesloten, misleidt het de computer zodat het zich niet presenteert als een USB-apparaat, maar als een Ethernet-verbinding die doet alsof het internet is (met andere woorden, het wordt een gateway). Zodra de computer een HTTP-verzoek vanuit een browser verstuurt (of het nu telemetrie, advertenties van een website, etc. is), reageert PoisonTap met een bombardement van kwaadaardige iframes voor een miljoen sites, de belangrijkste volgens Alexa. Daar komt nog het openen van een backdoor bij, en het verzamelen van cookies en hele sessies, die de aanvaller vanaf een externe server kan beheren.
Systeembeheerders kunnen PoisonTap vanuit de wortel uitschakelen door HTTPS over al het gegenereerde verkeer af te dwingen, maar het verhaal wordt een beetje ingewikkelder aan de kant van de terminals. De effectiviteit van PoisonTap hangt van veel factoren af (een versleutelde computer met diepe slaapstand zou de fysieke verbinding volledig kunnen negeren), maar de eerste zet legt een detail bloot dat bedrijven als Apple en Microsoft eindelijk zouden moeten aanpakken. Het is onaanvaardbaar dat een besturingssysteem onmiddellijk en zonder beveiligingsoverwegingen reageert op alles wat via USB wordt aangesloten. Een van de eerste dingen die malware wist te exploiteren was de beroemde automatische afspeelfunctie (herinner je al die autorun.inf die rotzooi uitvoerde?). Hoe lang moeten we wachten op een soort "automatische motie van wantrouwen" tegen onbekende apparaten zodra ze worden aangesloten? In die tijd hebben we veel gelachen om de paranoïde Gebruikersaccountbeheer, maar met iets als PoisonTap los, lacht niemand meer...
Bron: TechCrunch.
