Omdat jullie anekdotes willen, zoals jullie duidelijk maakten in de vorige editie van Tiradero Visual de la Semana, zal ik de gelegenheid aangrijpen en jullie iets toevertrouwen dat niemand gelooft wanneer ik het vertel. Zelfs de hoofdrolspelers niet! Iets waarvan ik dacht dat ik het verzonnen had, dat ik het gedroomd had, maar nee. Nu weet ik dat het niet zo is.
In het begin van de jaren 90, misschien halverwege, weet ik niet meer, maar zeker lang voordat het woord "viraal" een nieuwe betekenis kreeg, bestond er een van de meest walgelijke "memes" die ik me kan herinneren. Het was een schimmel. Ja, een schimmel. Maar niet zomaar een schimmel, hoor. Deze schimmel vervulde wensen. Niets minder. Het werkte alleen als je van een vriend een nakomeling van zijn oorspronkelijke schimmel kreeg (die hij ook weer van een vriend had gekregen). Voordat je de nakomeling aannam, moest je een wens doen. Daarna moest je de schimmel onder je bed bewaren en ervoor zorgen totdat hij zijn eerste kindje kreeg. De kindjes moest je weggeven, hoe dan ook. Hoe meer kindjes je weggaf, hoe groter de kans dat je wens uitkwam. Die verdomde schimmel was super viraal en toch... zijn er maar weinig die het zich herinneren!
Ik herinner me zelf dat ik een nakomeling kreeg van een schoolvriend, die het op zijn beurt van zijn moeder had gekregen, die wanhopig was dat haar wens uitkwam. Die bijgelovigheden interesseerden me nooit, maar ik hield het toch in leven, om te zien hoe in godsnaam een schimmel "kinderen" kon krijgen. Het was zo dat, als je ervoor zorgde en het de juiste vloeistoffen gaf, vroeg of laat de schimmel nakomelingen zou krijgen. Daar raakte ik wel door gefascineerd, maar ik verbrak de keten en hield alle kindjes. Later, op een bepaald moment, vergat ik het.
Jaren later (heel veel jaren later) herinnerde ik me die hele toestand en vertelde het aan die vriend die me mijn oorspronkelijke schimmeltje had gegeven. En hij wist het niet meer! Hij ontkende het volledig en zei dat ik gek was. Geen van de mensen waarvan IK WIST dat ze schimmels hadden gehad, kon het zich herinneren. En ja, ik ben gek, maar niet op die manier. Dus ging ik op onderzoek uit (lees: "op Google zoeken") en hoewel de verslagen schaars zijn, zelfs voor de internetreus, bestond het. En hier gaan we een klein spelletje spelen dat ik in deze editie voorstel: Hoe heette die schimmel? Kun je het ontdekken? Waarmee moest je het voeden? Had jij er een? Hoeveel kindjes kreeg het?
En nu, het Tiradero, waar je voor hier bent. Veel plezier ermee!
Het Tiradero
