Misschien ben je te jong om je dit te herinneren, maar er was een overgangsperiode waarin USB-muizen en -toetsenborden werden geleverd met PS/2-adapers (of andersom) die hun compatibiliteit garandeerden. Na verloop van tijd stopten die adapters echter met werken in de meeste gevallen, en de enige optie om van USB naar PS/2 te converteren is met een actieve converter. Nu is de vraag: waarom werkten die groene adapters vroeger goed? Raymond Chen van Microsoft legt het ons uit.
Als oude liefhebber van mechanische toetsenborden is een van mijn vele angsten om te eindigen met een moederbord dat geen PS/2-poort op zijn I/O heeft. Sommigen zullen denken dat dit overdreven is, maar de sleutel voor elke legacy-optic is de eenvoudige beschikbaarheid: je weet nooit wanneer je het nodig hebt.
Vandaag domineert de USB-interface de wereld, maar er was een coördinaat van tijd en ruimte waarin USB en PS/2 moesten samenwerken, om zo te zeggen. Microsoft loste hun verschillen op met behulp van adapters, een praktijk die zich ook uitstrekte tot muizen met seriële aansluiting. Als iemand echter een USB-muis met een simpele adapter op een PS/2-poort probeert aan te sluiten, is de kans groot dat hij zijn tijd verspilt. Hetzelfde probleem doet zich voor wanneer we de andere kant op gaan, dus… wat was de truc?
USB, PS/2 en slimmere muizen dan we ons herinneren
Raymond Chen van Microsoft deelde onlangs een kort bericht op zijn blog, en begint met iets essentieels: de PS/2- en USB-protocollen zijn incompatibel. Ondanks dat er enige gelijkenis is in hun verbindingen (er is een datapin, een aarding en 5 volt), is er geen mogelijkheid van een passieve transformatie zoals we die zagen tussen de AT-connector van toetsenborden en PS/2. In werkelijkheid werkten de adapters van Microsoft om een heel eenvoudige reden: hun muizen konden het type signaal detecteren en hun gedrag automatisch aanpassen.
Chen vergelijkt het met het moderne gebruik van adapters voor stopcontacten. De adapter zelf heeft niets speciaals van binnen en leidt alleen de verbindingen om. De echte "intelligentie" zit in het apparaat, of beter gezegd, in de voeding, die een breed scala aan spanningen kan onderhandelen (meestal 100-240V). Misschien heeft de oude groene adapter vandaag geen zin meer, maar de conversie USB <-> PS/2 is niet onmogelijk. Er zijn veel actieve converters, en ik herinner me nog goed de klassieke "Blue Cube" (inmiddels van de kaart verdwenen), ontworpen voor toetsenborden.
Bron: Microsoft Dev Blogs
