Jeśli korzystasz z wbudowanego środowiska .NET w Azure App Service dla Linuksa, Microsoft poinformował, że do 27 października 2026 r. zakończył wdrażanie zaktualizowanych obrazów .NET 8, 9 i 10 na kanałach Latest i Standard. Aplikacja z własnym runtime’em w samodzielnym wdrożeniu lub niestandardowym kontenerze wymaga osobnej przebudowy, testów i ponownego wdrożenia.
Najpierw ustal, kto dostarcza runtime: platforma czy obraz aplikacji. Od tego zależy, czy aktualizacja środowiska App Service wystarczy, czy trzeba przebudować własny artefakt.
Szerszy kontekst CVE-2026-111497 i poprawek Node.js opisaliśmy w tekście o wpisaniu luki do katalogu KEV. Tutaj chodzi o to, kto odpowiada za runtime w Azure App Service.
Które ścieżki .NET wiążą się z podatnością
CVE-2026-111497 dotyczy zapisu poza wyznaczonym obszarem pamięci w dekoderze Brotli. Według zespołu Azure App Service odpowiednio spreparowane skompresowane dane mogą doprowadzić do odmowy usługi, ujawnienia informacji lub eskalacji uprawnień. Microsoft wskazuje trzy potencjalnie narażone ścieżki w .NET:
- dekompresję żądań w ASP.NET Core;
- automatyczną dekompresję odpowiedzi przez
HttpClient; - interfejsy Brotli w
System.IO.Compression.
Microsoft zaznacza, że automatyczna dekompresja żądań i odpowiedzi nie jest domyślnie włączona, a .NET Framework nie jest objęty tą podatnością. Zespół Azure App Service opisuje podatność i aktualizację dla Linuksa.
Kiedy aktualizacja platformy obejmuje runtime
Aktualizacja dotyczy wbudowanych obrazów .NET 8, 9 i 10 w Azure App Service dla Linuksa. Microsoft podał, że ich wdrażanie na kanałach Latest i Standard zakończyło się 27 października 2026 r. W komunikacie wymienił poprawione wersje runtime’ów: .NET 8.0.33, 9.0.22 i 10.0.14.
| Typ wdrożenia | Co obejmuje aktualizacja platformy | Działanie operatora |
| Wbudowany runtime .NET w App Service dla Linuksa | Zaktualizowane obrazy .NET 8, 9 i 10 na kanałach Latest i Standard | Sprawdź runtime używany przez proces aplikacji i zaktualizuj zarządzane przez siebie zależności, jeśli to potrzebne |
| Wdrożenie samodzielne lub niestandardowy kontener | Aktualizacja obrazu platformy nie zastępuje runtime’u dołączonego do wdrożenia | Przebuduj wdrożenie z poprawionym runtime’em, przetestuj je i wdróż ponownie |
Microsoft podkreśla, że sama obecność poprawionej wersji w obrazie platformy nie dowodzi, iż konkretny proces aplikacji już z niej korzysta. Zakres opisanego wdrożenia obejmuje App Service dla Linuksa.
Jak sprawdzić runtime używany przez aplikację
Microsoft opisuje sprawdzenie zarówno zainstalowanych środowisk, jak i wersji używanej przez działający proces. W jego procedurze az webapp exec służy do otwarcia powłoki w aplikacji; Microsoft opisał tę funkcję jako wersję zapoznawczą wymagającą Azure CLI 2.90.0 lub nowszego.
- Otwórz powłokę aplikacji poleceniem
az webapp exec. - Wyświetl zainstalowane współdzielone runtime’y, uruchamiając
dotnet --list-runtimes. - Sprawdź runtime procesu aplikacji w logach startowych lub diagnostyce. W razie wdrożenia na wielu instancjach sprawdź odpowiednie instancje.
Lista z dotnet --list-runtimes pokazuje zainstalowane środowiska, ale nie wskazuje sama, którego używa proces aplikacji. Podobnie dotnet --version zwraca wersję SDK, a nie runtime’u działającej aplikacji. Te rozróżnienia i kroki weryfikacji opisuje zespół Azure App Service.
Jeśli runtime jest częścią samodzielnego wdrożenia lub niestandardowego obrazu, po jego aktualizacji przebuduj artefakt, przetestuj go i wdróż ponownie. Aktualizacja wbudowanego obrazu App Service nie podmienia plików runtime’u dołączonych do takiego wdrożenia.
Gdzie sprawdzić podatności kontenerów w Defender for Cloud
Microsoft Learn opisuje przegląd wyników dla działających kontenerów w Microsoft Defender for Cloud. Wymaga on planu Defender for Containers albo Defender CSPM oraz obsługiwanej konfiguracji odnajdywania i ochrony. W portalu otwórz Recommendations, ustaw typ zasobu na Container, wybierz rekomendację i sprawdź powiązane CVE, podatny komponent oraz wersję naprawczą. Instrukcja Microsoft Learn dotycząca podatności kontenerów opisuje przegląd wyników; przebudowę obrazu wykonuje się osobno, zgodnie z tym, czy runtime dostarcza platforma, czy własne wdrożenie.