10 listopada 2026 r. Claroc poinformował, że 35 578 z 37 571 aplikacji Grok Build, które działały podczas jego testu, otwierało się bez logowania. To 94,7% badanego zbioru aplikacji dostępnych w sieci. Sam dostęp nie oznaczał jednak, że każda zawierała wrażliwe dane. Raport Claroc szacował, że takie informacje znajdowały się w około jednej na dziesięć otwartych aplikacji.

Co obejmowała próba Claroc

Claroc opisał kilka etapów wyszukiwania i sprawdzania aplikacji: zidentyfikował 43 601 nazw pod domeną grok.me, próbował otworzyć 43 551 adresów, a 37 571 aplikacji nadal działało. Spośród nich 35 578 otwierało się bez logowania; pozostałe 1 993 zwracały błąd HTTP 401, który Claroc powiązał z ustawieniami dostępu „Tylko ty” lub „Zaproszeni użytkownicy”. Liczby nazw i adresów odnoszą się do różnych etapów, a mianownikiem dla wyniku 94,7% jest 37 571 działających aplikacji.

Szacunki Claroc dotyczące zawartości były znacznie mniejsze niż liczba aplikacji dostępnych bez logowania: około 10% otwartych aplikacji miało zawierać informacje wrażliwe, wewnętrzne dane biznesowe lub dane osobowe. Około 2% miało zawierać materiały ocenione jako poważne lub krytyczne. To szacunki Claroc, nie ręczne sprawdzenie każdej aplikacji.

Wśród opisanych przykładów znalazły się aplikacje pracowników SpaceXSI i X: łącznie 24, w tym poufny plan wdrożeniowy oraz mapa sprzedaży obejmująca 594 strategiczne konta. Claroc wskazał też dane wewnętrzne powiązane z 30 innymi organizacjami. W jednym ze sprawdzonych przykładów skrypt do ewidencji czasu pracy wykonawcy zawierał jawne hasła do 18 kont pracowników, w tym kont administratorów.

Dlaczego nazwa hosta może ujawnić aplikację

Claroc wskazał na sposób budowania adresów: każda opublikowana aplikacja miała własną nazwę hosta pod grok.me. Gdy urządzenie lub usługa odczytuje taką nazwę, wysyła zapytanie DNS. Pasywny DNS gromadzi informacje o takich zapytaniach, więc nazwa hosta może trafić do przeszukiwalnych indeksów. Nieoczywisty, losowy adres nie musi zatem pozostać nieznany.

Jeśli losowy identyfikator znajduje się w ścieżce URL, DNS go nie widzi. To ogranicza jeden sposób ujawnienia, ale Claroc zwraca uwagę, że odnośniki ze ścieżką mogą być nadal ujawniane przez indeksowanie w wyszukiwarkach lub skanery linków.

Gdzie znajduje się identyfikatorCo widzi DNSInny opisany sposób ujawnienia
W nazwie hosta, np. pod grok.meNazwę hosta, gdy jest wyszukiwanaZapis zapytania może trafić do indeksu pasywnego DNS
W ścieżce adresu URLDomenę, ale nie ścieżkęWyszukiwarki lub skanery linków mogą ujawnić odnośnik
Nie traktuj trudnego do odgadnięcia adresu jak hasła: o dostępie powinny decydować uprawnienia aplikacji, a nie sama nieoczywistość linku.

Co wykazały testy zapisu

Claroc przetestował dwie aplikacje, które sam utworzył, używając fikcyjnych danych. W jednej niezalogowana osoba mogła dodać wpis; w drugiej konto Google bez zaproszenia mogło przeglądać, zmieniać i usuwać dane klientów. Claroc podał, że nie logował się do aplikacji innych użytkowników, nie wysyłał w nich formularzy ani ich nie modyfikował. Wyniki tych prób dotyczą więc dwóch aplikacji testowych Claroc, a nie działań na aplikacjach osób trzecich.

Ustawienia dostępu i reakcja SpaceXSI

W płatnym koncie testowym Claroc w panelu publikacji zaznaczona była opcja „Każdy, kto ma link”. Claroc podał też, że SpaceXSI przekazała dziennikarzowi, iż konta pracowników domyślnie miały ustawienie „Tylko ty”. Te obserwacje dotyczyły różnych kontekstów kont.

Według Claroc SpaceXSI usunęła 24 aplikacje utworzone przez swoich pracowników po zgłoszeniu sprawy. Gdy Claroc opublikował raport 10 listopada 2026 r., aplikacje innych użytkowników nadal były dostępne. To stan opisany w raporcie z tego dnia.

Claroc zaproponował przeniesienie współdzielonych aplikacji pod jeden host z trudnymi do odgadnięcia ścieżkami, ograniczenia dostępu według domeny organizacji oraz ustawienie „Tylko ty” jako domyślnego. Wśród propozycji znalazły się także wyświetlanie informacji o dostępie przed publikacją i ostrzeżenie, gdy aplikacja korzysta z bazy danych bez logowania.