Nie: natywne sesje Claude Code --cloud wymagają konta Anthropic i nie są dostępne, gdy Claude Code korzysta z Amazon Bedrock. AWS opisuje osobną metodę: własne wdrożenie wysyła zadania do sesji Amazon Bedrock AgentCore Runtime, a ich wyniki trafiają do GitHub jako pull requesty do sprawdzenia przez człowieka. To rozwiązanie dla zespołów, które chcą uruchamiać ograniczone zadania w swoim koncie AWS.

Natywne --cloud i AgentCore to różne ścieżki

Dokumentacja Claude Code określa warunki natywnych sesji --cloud: wymagają konta Anthropic i nie działają przy konfiguracji z Amazon Bedrock. Z kolei w poradniku opublikowanym 6 listopada 2026 r. AWS opisuje własny przykład z AgentCore. Nie jest to przełącznik, który kieruje natywną funkcję --cloud do Bedrocka.

ŚcieżkaWarunek konta lub dostawcySposób wykonania
Natywne sesje Claude Code --cloudKonto Anthropic; niedostępne przy konfiguracji Claude Code z Amazon BedrockSesja działa w natywnej funkcji chmurowej Claude Code
Przykład AWS z AgentCoreKonto AWS, w którym wdrożono rozwiązanie; modele Claude są wywoływane przez Amazon BedrockWłasne wdrożenie uruchamia zadania w sesjach Amazon Bedrock AgentCore Runtime
Pull request kończy pracę agenta, ale nie decyzję o zmianach: scalanie pozostaje po stronie człowieka.

Jak zadanie trafia do pull requesta

W przykładzie AWS zadanie można wysłać z wtyczki Claude Code korzystającej z lokalnego serwera MCP albo przez konsolę internetową. W pierwszym wariancie opisana ścieżka API korzysta z autoryzacji IAM, a w drugim z Cognito. Warstwa sterująca wykorzystuje API Gateway, Lambda, DynamoDB i SQS.

Każde zadanie działa we własnej sesji AgentCore Runtime i mikromaszynie wirtualnej. Przepływ opisany przez AWS wygląda tak:

  1. Zaplanuj zmianę. Claude Opus przygotowuje plan.
  2. Wprowadź kod. Claude Sonnet wykonuje zadanie w repozytorium.
  3. Uruchom sprawdzenia. Przykład wykonuje polecenia konfiguracji i testów zdefiniowane w repozytorium.
  4. Przejrzyj wynik. Claude Opus ocenia zmianę. Pętla może wrócić do planowania, maksymalnie do trzech prób łącznie.
  5. Otwórz pull request. Agent nie scala zmian. Jeśli weryfikacja nie przejdzie, pull request jest wersją roboczą; człowiek ocenia zmianę i decyduje o scaleniu.

Co przygotować przed wdrożeniem

Potrzebne są konto AWS i skonfigurowane dane uwierzytelniające CLI, działający Docker, Python 3.11 lub nowszy, uv oraz Node.js 22.12 lub nowszy. Repozytorium powinno być zaufane i zawierać polecenia konfiguracji oraz testów, które może uruchamiać agent. Wtyczka Claude Code jest opcjonalna, jeśli zadania mają być wysyłane przez konsolę.

AWS wymienia w poradniku pięć regionów AgentCore Runtime V2: us-east-1, us-east-2, us-west-2, ap-northeast-1 i eu-west-1; samouczek korzysta z us-west-2. Według szacunków AWS wdrożenie zajmuje 15–25 minut, a rejestracja repozytorium kolejne 8–12 minut. Przy wdrożeniu lokalnie budowany jest obraz ARM64 o wielkości około 1,3 GB.

Wdrożenie i podłączenie repozytorium

Zachowaj kolejność konfiguracji: najpierw sprawdź wymagania i repozytorium, potem wdroż zasoby, połącz GitHub i dopiero na końcu zarejestruj repozytorium.

  1. Przygotuj repozytorium. Sprawdź, czy zawiera wymagane polecenia konfiguracji i testów oraz czy możesz powierzyć agentowi jego kod i polecenia.
  2. Wykonaj kontrolę wstępną i wdroż zasoby AWS. Użyj skonfigurowanego CLI i Dockera. AWS podaje w poradniku szacunek czasu wdrożenia wynoszący 15–25 minut.
  3. Zainstaluj i autoryzuj GitHub App. Instalacja ogranicza dostęp do repozytoriów wskazanych dla aplikacji. Zrób to przed rejestracją repozytorium.
  4. Zarejestruj repozytorium. Dopiero po autoryzacji GitHub dodaj repozytorium do wdrożenia; AWS szacuje tę czynność na 8–12 minut.
  5. Wyślij ograniczone zadanie. Skorzystaj z wtyczki Claude Code i lokalnego MCP albo z konsoli internetowej. Po wykonaniu pracy sprawdź pull request, zanim zdecydujesz o scaleniu.

Granice filtrowania, dostępu i kosztów

Kontrola bezpieczeństwa promptu sprawdza treść zadania przed dodaniem go do kolejki. Nie obejmuje plików repozytorium ani wyników poleceń czytanych podczas pracy agenta. Ponieważ agent uruchamia polecenia zdefiniowane w repozytorium, AWS nie zaleca tego przykładu do niezaufanego kodu. Ograniczenie pętli do trzech prób sprawia też, że nie jest przeznaczony do zadań otwartych.

AWS opisuje prywatne podsieci i prywatne endpointy usług AWS, ale ruch wychodzący przez bramę NAT nadal umożliwia połączenia z GitHubem i rejestrami pakietów. Opisana zapora DNS blokuje wybrane domeny; nie jest ogólną listą dozwolonych połączeń HTTPS. Dostęp do GitHub kontroluje GitHub App, a AgentCore Identity zapewnia token użytkownik–serwer, który według AWS wygasa po ośmiu godzinach i odnawia się automatycznie.

Zasoby wdrożenia generują opłaty także wtedy, gdy nie wykonują zadań. AWS wymienia między innymi bramę NAT, endpointy interfejsowe, AWS WAF, pulę użytkowników Cognito, DNS Firewall, obrazy i logi. Domyślne ustawienie budżetu Amazon Bedrock wynosi 200 USD miesięcznie i wysyła powiadomienie e-mail; nie ogranicza wydatków.

Usuwanie wdrożenia

Przy sprzątaniu zachowaj kolejność opisaną dla przykładu AWS:

  1. Wyrejestruj podłączone repozytoria.
  2. Odłącz GitHub.
  3. Usuń stosy AWS.
  4. Usuń GitHub App.

To rozdziela odłączenie dostępu do kodu od usunięcia infrastruktury, która może generować opłaty podczas bezczynności.