FreeYond F9

FreeYond F9 jest dla osób szukających prostego telefonu z Androidem i możliwością rozszerzenia pamięci; główne kompromisy to 3 GB RAM i ładowanie 5 W. Ekran IPS LCD o przekątnej 6,52″ ma rozdzielczość 720 × 1600 px i zagęszczenie 269 ppi, niższe niż w większości ówczesnych telefonów. Przy masie 185 g jest lżejszy niż większość, ale ogólna ocena konstrukcji i ekranu należy do najsłabszych wśród ówczesnych urządzeń.

Układ Unisoc SC9863A współpracuje z 3 GB RAM i 128 GB pamięci, którą można rozszerzyć. 3 GB RAM to jedna z najniższych wartości z tego okresu, a 128 GB to mniej niż w większości ówczesnych telefonów. Aparat o rozdzielczości 13 MP należy pod tym względem do najsłabszych; telefon ma też aparat makro 2 MP i przedni aparat 8 MP. Nagrywa wideo w 1080p przy 30 fps. Ogólnie możliwości fotograficzne należą do najsłabszych wśród ówczesnych telefonów.

Telefon obsługuje LTE, Dual Nano-SIM, Bluetooth 4.2, Wi-Fi 4, USB Type-C i gniazdo audio 3,5 mm, a nawigację zapewniają GPS, GLONASS, BeiDou i Galileo. Łączność ogółem należy do najsłabszych wśród ówczesnych telefonów. Bateria 5000 mAh ma typową pojemność, lecz ładowanie 5 W należy do najwolniejszych; ogólna ocena baterii również plasuje się wśród najsłabszych. NeoScore 3,3 i ogólna ocena wśród najsłabszych z jego okresu czynią z niego podstawowy telefon dla osób stawiających na rozszerzaną pamięć, a nie dużą ilość RAM czy szybkie ładowanie.