Google opisuje Agent Compute Engine (ACE) jako platformę, w której każda sesja agenta działa w trwałej, izolowanej sprzętowo maszynie wirtualnej typu microVM. Osobny harness wybiera działania i kieruje pracą, a sandbox wykonuje kod, polecenia i operacje w przeglądarce.
Dlaczego to ważne: sterowanie agentem i wykonywanie jego zadań są rozdzielone, a tożsamość oraz dostęp do poświadczeń są obsługiwane poza środowiskiem wykonawczym.
Harness steruje, sandbox wykonuje
Harness to komponent, który wywołuje model i wybiera kolejne działania. Sandbox, czyli odizolowane środowisko wykonawcze, uruchamia zlecony kod i narzędzia. W ACE, według Google, każda sesja agenta otrzymuje własną, jednoużytkownikową microVM.
Można to sobie wyobrazić jak pracownię: harness przekazuje zadanie, a sandbox wykonuje je przy użyciu potrzebnych narzędzi. W przypadku agenta programistycznego może to oznaczać pracę w trwałym obszarze projektu, uruchamianie kompilatora i testów oraz tworzenie równoległych wariantów pracy. Google opisuje ACE jako infrastrukturę wykorzystywaną przy obciążeniach programistycznych Antigravity.
Jak ACE kontroluje tożsamość i obsługuje bezczynne sesje
Google opisuje cztery odrębne tożsamości: użytkownika, delegowanego agenta działającego w jego imieniu, Agent Workload Identity oraz Agent Workforce Identity. Sandbox korzysta z krótkotrwałej Agent Workload Identity opartej na SPIFFE, która identyfikuje jego ruch.
Według Google środowisko sandboxa nie przechowuje trwałych haseł, kluczy API, tokenów odświeżania OAuth ani kluczy kont usług. Nie ma też dostępu do serwera metadanych instancji. Zewnętrzny Agent Gateway sprawdza delegację użytkownika, tożsamość agenta i hosta oraz reguły ruchu wychodzącego, zanim przekaże poświadczenie usługi docelowej. Poświadczenia są wstawiane w trakcie transmisji, poza środowiskiem microVM.
Google podaje również, że ruch sieciowy sandboxa przechodzi przez pośredniczone ścieżki. MicroVM nie korzysta ze standardowego wirtualnego interfejsu sieciowego ani z bezpośredniego dostępu do VPC. Przy uruchamianiu hosta Titan sprawdza integralność sprzętu i oprogramowania układowego, a Titanium IPU obsługuje sprzętowo pośredniczone operacje wejścia i wyjścia, pamięć masową oraz funkcje zaufania kryptograficznego.
Kiedy agent kończy wywołanie narzędzia i czeka na kolejny krok, środowisko zapisuje checkpoint, czyli punkt kontrolny sesji. Google mówi, że zachowuje on stan agenta, a host zwalnia aktywne zasoby obliczeniowe. To opis działania platformy podany przez Google, nie pomiar czasu wznowienia ani kosztu sesji.
Co ACE przechowuje między zadaniami
Google rozróżnia trzy kategorie danych. Hyperdisk jest używany do ich przechowywania, o ile nie określono inaczej; Google podaje też, że dane są szyfrowane podczas przesyłania i przechowywania.
| Kategoria danych | Rola i przykłady | Sposób przechowywania |
| Dane tymczasowe | Pliki robocze potrzebne podczas bieżącego zadania | Nietrwała warstwa scratch |
| Dane współdzielone | Obrazy, łańcuchy narzędzi i pamięci podręczne pakietów dostępne tylko do odczytu | Współdzielone woluminy tylko do odczytu |
| Obszar roboczy użytkownika | Dane projektu, które mają przetrwać kolejne etapy pracy | Trwała przestrzeń robocza użytkownika |
ACE ma też ograniczać powielanie pamięci. Google opisuje użycie DAX (Direct Access) oraz klonów copy-on-write, czyli kopiowania przy zapisie: microVM-y na tym samym hoście mogą współdzielić niezmienione strony pamięci z przygotowanych obrazów, środowisk uruchomieniowych, bibliotek i plików binarnych. Zmodyfikowane strony pozostają prywatne dla danej maszyny.
Jedna pula dla różnych obciążeń agentów
Google wymienia cztery grupy zastosowań: interaktywnych agentów dla klientów i firm, trwałe środowiska pracy inżynierów oprogramowania, ewaluacje i uczenie przez wzmacnianie oraz sandboxy obsługujące usługi Google.
Według firmy zadania o elastycznym czasie wykonania, takie jak ewaluacje i inne prace wsadowe, mogą korzystać z okresów mniejszego obciążenia. Gdy rośnie zapotrzebowanie na interaktywne zadania, harmonogram może ustąpić im miejsca. ACE ma korzystać ze wspólnej puli sprzętu i rozmieszczać zadania z uwzględnieniem zasad oraz ich priorytetów.
Zarządzany ACE a Agent Substrate dla Kubernetes
The New Stack opisał ACE jako zarządzaną usługę Google Cloud, w której Google obsługuje infrastrukturę, a klienci kontrolują obrazy środowisk, tożsamości, dostęp sieciowy i cykl życia. Agent Substrate opisał natomiast jako otwartoźródłowe środowisko uruchomieniowe dla GKE i Kubernetes, zbudowane na Agent Sandbox i obsługujące izolację przez microVM albo gVisor.
W praktyce to różne modele wdrożenia: ACE przenosi obsługę floty sprzętu na Google, a Agent Substrate jest rozwiązaniem przeznaczonym do środowisk Kubernetes. Zespoły oceniające te opcje mogą więc zacząć od pytania, czy chcą korzystać z zarządzanej usługi Google Cloud, czy uruchamiać środowisko agentów w swoim klastrze Kubernetes.
Kiedy Google planowało preview ACE
22 października 2026 r. Google podało, że wersja preview Agent Compute Engine w Google Cloud ma pojawić się w kolejnych miesiącach.
