Google DeepMind ogłosiło 10 listopada 2026 r., że z pomocą AlphaProof Code formalnie zweryfikowało wybrane właściwości bezpieczeństwa kodu implementującego protokół Signal. Badanie dotyczyło mechanizmów kryptograficznych, a nie całej aplikacji komunikatora. Według ogłoszenia Google DeepMind weryfikacja objęła także kod po kompilacji.
AlphaProof Code to system, w którym eksperci i agenci AI wspólnie przygotowują specyfikacje oraz dowody matematyczne, a narzędzie Lean sprawdza te dowody. Istotą wyniku jest połączenie konkretnych wymagań bezpieczeństwa z implementacją protokołu — kodem, który ma te wymagania realizować.
Co dokładnie zweryfikowano w kodzie Signal?
Według The Register prace objęły etap uzgadniania kluczy PQXDH oraz Triple Ratchet w bibliotece libsignal. Redakcja wymieniła wśród badanych właściwości poufność wcześniejszych wiadomości, uwierzytelnianie, bezpieczeństwo po przejęciu urządzenia oraz tajność uzgadniania kluczy.
Za tymi terminami kryją się konkretne cele:
- Poufność wcześniejszych wiadomości, określana jako forward secrecy, dotyczy ochrony korespondencji sprzed późniejszego przejęcia urządzenia.
- Bezpieczeństwo po przejęciu urządzenia dotyczy możliwości odzyskania ochrony kolejnych wiadomości po ustaniu tymczasowego przejęcia.
- Uwierzytelnianie i tajność uzgadniania kluczy dotyczą potwierdzania tożsamości uczestników oraz poufności etapu ustalania kluczy.
Te właściwości opisują zachowanie mechanizmów protokołu w określonych warunkach. The Register zaznaczył przy tym, że wynik opiera się na założeniu idealnej kryptografii i nie daje obliczeniowej gwarancji poufności samych bajtów wiadomości. Bezpieczeństwo jest więc rozpatrywane w granicach przyjętego modelu kryptograficznego.
Technologia protokołu Signal jest wykorzystywana także przez WhatsApp i Wiadomości Google. Kompletne aplikacje tych usług również pozostawały poza zakresem tej weryfikacji.
Jak współpracują eksperci, agenci AI i Lean?
Eksperci określają, co ma zostać dowiedzione, agenci Gemini Carbon tworzą dowody, a Lean sprawdza ich zgodność ze specyfikacją. Podział obowiązków ma znaczenie: zanim system zacznie dowodzić twierdzeń, ktoś musi precyzyjnie zapisać wymagania.
W projekcie dotyczącym Signal ludzie i modele przekładali cele bezpieczeństwa na specyfikacje formalne, czyli wymagania zapisane w ścisłym języku matematycznym. Google DeepMind podało, że eksperci przejrzeli każdą specyfikację. Ten etap ustalał, jakie zachowania kodu będą uznawane za spełniające wymagania.
Agenci oparci na Gemini Carbon generowali następnie dowody w Lean. Narzędzie sprawdzało, czy dowody rzeczywiście wykazują to, co zapisano w specyfikacji. Formalna weryfikacja wiąże w ten sposób zachowanie analizowanego kodu z precyzyjnymi wymaganiami i przyjętymi założeniami.
Zakres dowodu wyznaczają analizowany kod, specyfikacja i przyjęte założenia.
Google DeepMind podało też, że agenci oznaczyli 1% bazy kodu do dodatkowego przeglądu przez ludzi, a pozostałą część sprawdził Lean. Była to dodatkowa kontrola, obok przeglądu wszystkich specyfikacji przez ekspertów.
W dyskusji na r/singularity pojawiło się pytanie o możliwość błędów w samym Lean. Dotyczy ono zaufanej części procesu: wynik zależy również od narzędzia sprawdzającego, specyfikacji i założeń całej weryfikacji. Przekazanie tworzenia dowodów agentom AI nie usuwa tych zależności.
Co wykazał test z dwoma znanymi błędami?
Google DeepMind podało, że projekt trwał cztery tygodnie. W ramach testu kontrolnego badacze ponownie wprowadzili dwa rzeczywiste, wcześniej naprawione błędy do odizolowanych wersji kodu Signal. System wygenerował sprawdzone maszynowo dowody, że obie wadliwe wersje były niebezpieczne.
Był to eksperyment z konkretnymi, znanymi usterkami: po ich przywróceniu system wykazał naruszenie badanych właściwości bezpieczeństwa. Tak skomentował znaczenie pracy Ehren Kret, dyrektor ds. technologii w Signal:
having the core Signal protocol rigorously verified with automated theorem proving gives us even greater confidence that our code delivers on its privacy guarantees.— Ehren Kret, dyrektor ds. technologii w Signal
Czym praca z 2026 roku różni się od analizy z 2020 roku?
Signal miał formalną analizę protokołu przed projektem AlphaProof Code. CISPA odnotowuje badanie opublikowane we wrześniu 2020 r., którego autorzy dowiedli standardowych właściwości bezpieczeństwa rdzenia wymiany kluczy w modelu formalnym.
Obie prace dotyczą bezpieczeństwa protokołu, ale analizują je na innych poziomach:
| Praca | Analizowane elementy | Przedmiot dowodu |
| Analiza akademicka opublikowana w 2020 r. | Początkowe uzgadnianie kluczy X3DH i Double Ratchet | Standardowe właściwości bezpieczeństwa rdzenia wymiany kluczy w abstrakcyjnym modelu wieloetapowego protokołu z uwierzytelnianiem |
| AlphaProof Code, ogłoszenie z 10 listopada 2026 r. | Wybrane elementy implementacji protokołu Signal | Określone właściwości bezpieczeństwa kodu, także po kompilacji, według Google DeepMind |
Ta różnica ma praktyczne znaczenie. Model protokołu opisuje reguły wymiany kluczy i wiadomości. Implementacja musi jeszcze poprawnie je realizować. Weryfikacja odnosząca się do kodu pozwala badać właśnie związek między wymaganiami a ich realizacją w oprogramowaniu.
Według Axios praca nad Signal pozostawała projektem badawczym, a nie komercyjnie dostępnym produktem cyberbezpieczeństwa. Google DeepMind zapowiedziało udostępnienie artefaktów weryfikacji na zasadach open source do wykorzystania przez społeczność.