Infinix Smart 4c

Infinix Smart 4c może odpowiadać osobom szukającym prostego telefonu, które godzą się na wydajność gorszą niż w większości modeli z tego okresu. 2 GB RAM i 32 GB pamięci oznaczają niewielki zapas na aplikacje oraz pliki, choć pamięć można rozszerzyć. Helio A22 to czterordzeniowy procesor. Całościowo wydajność wypada gorzej niż w większości telefonów wprowadzonych w tym czasie.

Ekran IPS LCD o przekątnej 6,6 cala ma rozdzielczość 720 × 1600 pikseli i zagęszczenie 266 ppi, niższe niż w większości ówczesnych telefonów. Bateria 4000 mAh jest przeciętna, natomiast bateria jako całość wypada poniżej średniej z tego okresu. Tylny aparat ma 8 MP, czyli rozdzielczość należącą do najniższych wśród ówczesnych modeli; przedni ma 5 MP. Do podstawowych połączeń służą Dual Nano-SIM, GPS, Wi-Fi 802.11a/b/g/n, Bluetooth 5.0, radio FM i gniazdo audio 3,5 mm. Łączność ogółem wypada gorzej niż w większości telefonów z tego okresu. Zaletą jest masa 183 g, niższa niż w większości modeli, oraz grubość 8,3 mm, mniejsza niż u większości. To podstawowy telefon z możliwością rozszerzenia pamięci i przydatnymi połączeniami, ale ograniczony pod względem pamięci, ekranu i wydajności. Najwięcej sensu ma dla osób, którym wystarczą podstawowe funkcje, a nie większa przestrzeń czy rozbudowane możliwości multimedialne.