Po wybraniu w Claude Code opcji „Yes, and don’t ask again” zaakceptowane polecenie powłoki może zostać zapisane w pliku .claude/settings.local.json. Jeśli polecenie zawiera wpisane wprost hasło, token lub klucz, sekret trafia do pliku i może ujawnić się po opublikowaniu go w publicznym repozytorium GitHub. Opisany mechanizm dotyczy poleceń zapamiętanych przez Claude Code, a nie zwykłych rozmów z Claude.

Jak polecenie może ujawnić dane logowania

Zapisana zgoda pozwala Claude Code ponownie uruchamiać zaakceptowane polecenie bez kolejnego pytania o uprawnienia. Problem pojawia się, gdy w jego treści znajduje się rzeczywista wartość sekretu, na przykład hasło do bazy danych. Claude Code może zapisać całe polecenie w .claude/settings.local.json; jeśli plik trafi do publicznego repozytorium, jego zawartość staje się dostępna dla innych.

Wstępne zabezpieczenie opisywane przy tym pliku polega na wykluczeniu go w globalnej konfiguracji Git użytkownika. Takie ustawienie nie jest jednak wspólną regułą projektu: może nie ochronić pliku śledzonego już przez Git ani repozytorium używanego na innej maszynie. Dlatego sprawdzenie samego bieżącego katalogu nie wystarczy — warto uwzględnić także historię repozytorium.

Co obejmowały ustalenia Apiiro

Apiiro podało, że przeanalizowało 104 185 publicznie dostępnych kopii pliku ustawień w 103 617 repozytoriach GitHub. W 1 122 plikach firma rozpoznała rzeczywiste sekrety: łącznie 1 379 odrębnych danych uwierzytelniających. To około 1,1% sprawdzonych kopii.

Osobno Apiiro podało szerszą liczbę: 2 539 danych uwierzytelniających w 1 994 publicznych repozytoriach. Ten zakres obejmował również historyczne wersje plików oraz zapisy związane z innymi narzędziami do programowania opartymi na AI, więc nie jest to liczba sekretów znalezionych w 1 122 plikach ustawień.

Apiiro nie próbowało logować się przy użyciu znalezionych danych ani sprawdzać ich działania. Jedna z powiadomionych organizacji potwierdziła, że ujawniony klucz był aktywny.

Co zespoły mogą sprawdzić i zmienić

Apiiro zaleciło zespołom:

  1. Przeszukać repozytoria pod kątem .claude/settings.local.json i .claude/settings.json.
  2. Sprawdzić historię Git, także w przypadku pliku usuniętego z bieżącej wersji projektu.
  3. Zmienić dane uwierzytelniające, które mogły znaleźć się w pliku.
  4. Dodać .claude/settings.local.json do organizacyjnych szablonów .gitignore, aby reguła obowiązywała w projektach zespołu.
  5. Nie wpisywać wartości sekretu bezpośrednio w polecenie. Zamiast tego odwołać się do zmiennej, na przykład $DB_URL, której wartość dostarcza menedżer sekretów.
Jeśli polecenie ma być zapamiętane, nie umieszczaj w nim samego sekretu — użyj odwołania do zmiennej i sprawdź również historię repozytorium.

7 listopada 2026 roku Boris Cherny, kierujący Claude Code, miał powiedzieć, że Anthropic rozważa skanowanie danych uwierzytelniających oraz dodatkowe zabezpieczenia uprawnień do poleceń.