W Agent Builder w Microsoft 365 Copilot utworzysz agenta deklaratywnego, definiując jego zadanie i instrukcje, dobierając źródła wiedzy, a następnie testując go i udostępniając odpowiednim osobom. To rozwiązanie do prostych, konkretnych zastosowań; gdy agent ma wykonywać działania w zewnętrznych usługach, korzystać z przepływów pracy niskokodowych albo działać w wielu kanałach, Microsoft wskazuje Copilot Studio.
Dobieraj źródła wiedzy i sposób udostępniania razem: dostęp do agenta nie zawsze oznacza taki sam dostęp do materiałów, na których opiera odpowiedzi.
Zanim zaczniesz
Agent Builder tworzy agentów deklaratywnych: asystentów skonfigurowanych do określonego zadania za pomocą instrukcji i wybranych źródeł wiedzy. Microsoft opisuje go jako narzędzie do szybkich, prostych zastosowań. Dostęp do tworzenia agentów Microsoft wymienia w witrynach microsoft365.com/chat i office.com/chat oraz w komputerowej i przeglądarkowej wersji Microsoft Teams; te miejsca nie są dostępne w mobilnych wersjach wymienionych aplikacji i witryn. Dostępne źródła wiedzy i możliwości zależą też od licencji oraz konfiguracji dzierżawy Microsoft 365. Microsoft opisuje przeznaczenie i miejsca dostępu do Agent Builder.
Jak utworzyć agenta w Agent Builderze
- Otwórz Agent Builder i rozpocznij tworzenie agenta. Możesz przejść do niego przez jedno z wymienionych przez Microsoft miejsc dostępu. Ekran początkowy pozwala zacząć od opisu zadania albo przejść do konfiguracji.
- Określ zadanie i przygotuj instrukcje. Zapisz, komu agent ma pomagać, co ma robić i jakiej odpowiedzi oczekujesz. Agent Builder pozwala opisać agenta naturalnym językiem lub skonfigurować go ręcznie; w obu przypadkach precyzyjnie wyznacz zakres jego pracy.
- Dodaj źródła wiedzy potrzebne do tego zadania. Wybieraj materiały, które agent ma wykorzystywać w odpowiedziach. Limity zależą od rodzaju źródła, dlatego przed konfiguracją większego zbioru sprawdź wartości w tabeli.
- Ustaw korzystanie z treści internetowych, jeśli jest potrzebne. Widoczne ustawienie nie rozstrzyga samo o dostępności tej funkcji: nadrzędna jest polityka dzierżawy „Allow web search in Copilot”. Jeśli administrator wyłączy w niej treści internetowe, agent nie skorzysta z nich jako źródła wiedzy, nawet gdy przełącznik w interfejsie pozostaje widoczny. Microsoft opisuje działanie ustawienia i polityki administratora.
- Przetestuj agenta przed udostępnieniem. Sprawdź typowe pytania, z którymi będą przychodzić użytkownicy, i popraw instrukcje, jeśli odpowiedzi nie pasują do określonego zadania. Microsoft zaleca testowanie agenta przed użyciem, udostępnieniem lub publikacją.
- Wybierz sposób dostępu dla współpracowników. Użyj roli „Can chat”, gdy mają tylko rozmawiać z agentem, albo „Can edit”, gdy potrzebują uprawnień właściciela do edycji, udostępniania i zarządzania nim. Agenci zaczynają jako prywatni; publikacja w katalogu organizacji to osobna ścieżka wymagająca zatwierdzenia administratora. Microsoft wyjaśnia role i sposoby udostępniania agentów.
Dobierz źródła wiedzy do zadania
Microsoft wymienia publiczne witryny, SharePoint, OneDrive, czaty i spotkania w Teams, pocztę Outlook, pliki osadzone oraz łączniki Microsoft 365 Copilot. Dostęp do poszczególnych źródeł zależy od licencji i konfiguracji dzierżawy. Dla każdego agenta Microsoft podaje następujące limity:
| Źródło wiedzy | Limit na agenta |
| Publiczne witryny | 4 adresy URL |
| SharePoint | 100 plików i 1 lista |
| OneDrive | 50 plików |
| Czaty w Teams | 5 czatów |
| Spotkania w Teams | 5 spotkań |
| Przesłane pliki osadzone w agencie | 20 plików |
Limity dotyczą wskazanych typów źródeł. Dla Outlooka i łączników Microsoft 365 Copilot ta tabela nie podaje liczbowego limitu. Pełne zestawienie typów źródeł i limitów Microsoft publikuje w instrukcji dodawania wiedzy.
Ekran wyboru innych źródeł obejmuje widoczne kafelki Azure DevOps Work Items, Confluence i GitHub. Dostępne opcje dobieraj do zadania i zasad obowiązujących w dzierżawie.
Przy udostępnianiu zwróć szczególną uwagę na różnicę między plikami połączonymi z SharePoint lub OneDrive a plikami przesłanymi do agenta. Udostępnienie agenta samo w sobie nie przyznaje dostępu do wszystkich powiązanych plików: nadal obowiązują uprawnienia SharePoint i OneDrive oraz etykiety poufności. Pliki przesłane jako wiedza osadzona działają inaczej — użytkownicy agenta mogą otrzymywać odpowiedzi oparte na ich treści, z uwzględnieniem uprawnień wynikających z etykiet poufności. Microsoft opisuje osobno dostęp do plików i udostępnianie agenta.
Kiedy wybrać Copilot Studio
Agent Builder pasuje do prostego, konkretnego agenta deklaratywnego. Microsoft kieruje do Copilot Studio, gdy potrzebne są działania łączące agenta z usługami zewnętrznymi, przepływy pracy niskokodowe, łączniki lub wdrożenie w wielu kanałach.
| Potrzeba | Agent Builder | Copilot Studio |
| Działania integrujące usługi zewnętrzne | Nie służy do tworzenia takich działań | Microsoft wskazuje tę ścieżkę dla działań niskokodowych i łączników |
| Przepływy pracy niskokodowe | Microsoft kieruje do innego narzędzia | Microsoft wskazuje Copilot Studio |
| Wdrożenie agenta w wielu kanałach | Nie jest ścieżką wskazywaną przez Microsoft do wdrożeń wielokanałowych | Microsoft wskazuje Copilot Studio |
Microsoft opisuje granice Agent Builder i kieruje do Copilot Studio w tych zastosowaniach.