Konfiguracja NVIDIA Auto Ontology MCP wymaga działającego wdrożenia Auto Ontology z aktywnym połączeniem z bazą danych i skompilowaną warstwą semantyczną. Dopiero wtedy podłącz klienta: Cursor korzysta bezpośrednio z adresu HTTP, a Claude Desktop uruchamia most mcp-remote. Serwer MCP jest klientem HTTP publicznego API Auto Ontology i udostępnia narzędzia tylko do odczytu — nie zastępuje wdrożenia ani bazy danych (dokumentacja NVIDIA).

Najpierw doprowadź wdrożenie do gotowości, a dopiero potem diagnozuj konfigurację klienta. Sam dostęp do endpointu MCP nie wystarczy, by wykonać zapytanie do danych.

Co przygotować przed konfiguracją MCP

W przykładowej instalacji NVIDIA potrzebujesz Dockera z Compose v2, uv, klucza API NVIDIA i przykładowej bazy Microsoft Wide World Importers. Przygotuj też zmienne środowiskowe, w tym DEFAULT_MODELS_API_KEY, AUTH_SECRET, APP_URL, POSTGRES_PASSWORD, CONNECTION_STRINGS, AUTO_ONTOLOGY_ADMIN_PASSWORD i PGADMIN_PASSWORD.

Zastąp domyślne hasła własnymi przed uruchomieniem usług: konfiguracja Compose udostępnia na hoście PostgreSQL, pgAdmin i aplikację webową. Klucze API przypisane w pliku do poszczególnych ról modeli możesz ustawić osobno albo usunąć, by korzystać z DEFAULT_MODELS_API_KEY. NVIDIA opisuje te ustawienia i kolejność uruchamiania w oficjalnym repozytorium Auto Ontology.

Uruchom Auto Ontology i endpoint MCP

Wykonuj kroki po kolei: serwer MCP potrzebuje przygotowanej aplikacji, a odpowiedź na pytanie o dane — gotowej warstwy semantycznej i działającego połączenia z bazą.

  1. Przygotuj plik środowiskowy. Sklonuj repozytorium, skopiuj .env.example do .env i ustaw wymagane wartości, w tym klucz API, długi AUTH_SECRET, APP_URL, dane połączenia z bazą oraz własne hasła administratora i pgAdmin.
  2. Uruchom PostgreSQL i załaduj bazę przykładową. NVIDIA wskazuje skrypt inicjujący dane Wide World Importers w auto-ontology-eval. Po załadowaniu bazy uruchom pozostałe usługi stosu Compose.
  3. Skompiluj warstwę semantyczną. Zaloguj się do lokalnej aplikacji jako administrator i włącz Settings → Semantic Compilation. Poczekaj na komunikat Semantic compilation is ready.
  4. Uruchom serwer MCP. Wskaż aplikację webową przez AUTO_ONTOLOGY_API_URL=http://localhost:3000 i uruchom pakiet MCP poleceniem uvx z podkatalogu mcp repozytorium NVIDIA. Dokładny sposób wywołania znajduje się w README projektu.
  5. Sprawdź adres endpointu. Klienci łączą się z http://localhost:3003/mcp; końcowa ścieżka /mcp jest częścią adresu.

Skonfiguruj Cursor lub Claude Desktop

NVIDIA podaje różne sposoby rejestracji tego samego endpointu: Cursor przyjmuje bezpośredni adres HTTP, a konfiguracja Claude Desktop uruchamia npx z pakietem mcp-remote (przykłady konfiguracji NVIDIA).

KlientMiejsce i metoda konfiguracjiAdres endpointu
CursorW ~/.cursor/mcp.json ustaw mcpServers.auto-ontology.url na adres HTTP.http://localhost:3003/mcp
Claude DesktopW claude_desktop_config.json ustaw command na npx, a args na mcp-remote i adres endpointu.http://localhost:3003/mcp

Po zapisaniu konfiguracji uruchom ponownie wybranego klienta i dokończ logowanie, gdy pojawi się monit. Dane logowania wpisujesz w przepływie logowania Auto Ontology, nie w konfiguracji MCP; klient zarządza tokenem. Każde wywołanie działa z uprawnieniami zalogowanego użytkownika.

Diagnozuj logowanie i nieudane zapytania

Jeśli klient nie może rozpocząć logowania, sprawdź w przeglądarce lub narzędziu sieciowym trasę /.well-known/oauth-authorization-server wdrożenia. Opisany przepływ logowania oczekuje odpowiedzi HTTP 200; starszy, wcześniej zbudowany obraz może nie udostępniać tej trasy.

Gdy klient zgłasza niedopasowanie adresu chronionego zasobu, porównaj zapis nazwy hosta w obu konfiguracjach. localhost i 127.0.0.1 to różne adresy dla tego sprawdzenia. Zmienna AUTO_ONTOLOGY_MCP_PUBLIC_URL powinna odpowiadać adresowi, którego faktycznie używa klient.

Przy pustej odpowiedzi zacznij od check_readiness. To narzędzie pomaga rozpoznać, czy blokadą jest brak kompilacji warstwy semantycznej, czy nieaktywne połączenie z bazą. Następnie użyj check_answerable, by sprawdzić, czy pytanie da się obsłużyć na podstawie semantyki, i dopiero potem wywołaj ask_question. Jeśli wdrożenie jest gotowe, ale nie rozpoznaje użytych pojęć, search_terms pomaga sprawdzić słownictwo.

Widoczny katalog tabel nie gwarantuje, że zapytanie SQL zadziała: jego metadane mogą pozostać po utracie połączenia z bazą. Z kolei błąd 403 podczas odczytu ustawień połączeń może wynikać z tego, że dostęp do nich ma domyślnie administrator; sam w sobie nie przesądza o błędnych danych logowania ani awarii wdrożenia. Narzędzia MCP są tylko do odczytu, a ask_question zwraca odpowiedź, SQL i wiersze wyników. Wynik może zawierać maksymalnie 100 wierszy; pola row_count i truncated informują o liczbie wierszy i ucięciu wyniku (dokumentacja narzędzi MCP NVIDIA).

Pozostaw porty backendu i ingestii w sieci prywatnej

NVIDIA zaleca, by porty 3001 (backend) i 3002 (ingestia oraz kompilacja semantyczna) pozostały w sieci prywatnej. Backend ufa tożsamości przekazywanej przez frontend, a operacje ingestii nie mają własnego uwierzytelniania. Serwer MCP nie przechowuje poświadczeń do bazy; każde wywołanie podlega uprawnieniom użytkownika zalogowanego w Auto Ontology.