Kiedy przychodzi czas na polecenie dystrybucji Linuksa, najczęściej stawiamy na jakąś odmianę Debiana/Ubuntu ze względu na łatwość obsługi. Jednak poza tym terytorium znajdują się bardzo interesujące wydania oparte na Archu, a jednym z najpopularniejszych jest Manjaro. Z łączną liczbą dziewięciu dostępnych wersji Manjaro prezentuje się jako solidna alternatywa dla zaawansowanych użytkowników Windows, a dziś postanowiliśmy zainstalować kilka kopii...
Przejdź na Linuksa
Nie. To. Nie. Jest. Takie. Łatwe. Komunikowaliśmy i dzieliliśmy się zaletami pingwina do znudzenia, ale większość użytkowników opiera się każdej radykalnej zmianie lub obowiązkowi nauki nowego systemu operacyjnego. Nawet gdy prosimy o zmiany w interfejsie Windows, tak naprawdę szukamy powrotu do tego, co działało dobrze w przeszłości, do tego, co znajome. Niedawno zainstalowałem Windows 7 do artykułu o jego aktualizacjach w 2021 i byłem zaskoczony, jak bardzo za nim tęskniłem.
Nie oznacza to jednak, że się poddamy. Nasza eksploracja dystrybucji Linuksa będzie kontynuowana, a dziś natrafiamy na jedną z najpopularniejszych (sądząc po portalach takich jak DistroWatch i podobnych). Mam na myśli Manjaro, projekt z ponad dziesięcioletnią historią i, w przeciwieństwie do innych dystrybucji, które ostatnio widzieliśmy, Manjaro ma ducha Archa.
Manjaro: Dziewięć wersji dla każdego użytkownika
Odwiedzając oficjalną stronę Manjaro i próbując pobrać jeden z obrazów ISO, odkryliśmy trzy wersje oparte na środowiskach XFCE, KDE Plasma i GNOME. Jak zawsze, XFCE celuje w mniejsze zużycie zasobów. KDE idzie w przeciwnym kierunku z większą elastycznością wyglądu i możliwością dodawania widżetów lub efektów ubocznych. Wreszcie GNOME jest idealny zarówno dla tych, którzy dopiero zaczynają przygodę z Linuksem, jak i dla tych, którzy pochodzą z dystrybucji takich jak Ubuntu i Pop!_OS, która również zyskała ogromną popularność.
Niezależnie od wybranego środowiska należy pamiętać, że każde z nich ma trzy podwersje: standardowy obraz z preinstalowanym oprogramowaniem, minimalny obraz ograniczony do działającego pulpitu i kilku podstawowych aplikacji oraz minimalną wariant LTS z jądrem o rozszerzonym wsparciu. Osobiście bardzo lubię obrazy minimalne, ponieważ nadmiar preinstalowanych programów to coś, co krytykuję od dawna, ale to łącznie dziewięć opcji i jestem przekonany, że znajdziesz idealną dla siebie.
Instalacja Manjaro
Na szczęście nie napotkaliśmy żadnych problemów. Obraz ISO Manjaro najpierw prowadzi nas do trybu live, który oprócz tego, że służy jako wprowadzenie do systemu operacyjnego, pomaga również sprawdzić, czy nie ma większych konfliktów kompatybilności z naszym sprzętem. Po podstawowym procesie konfiguracji (nazwa użytkownika i hasło, strefa czasowa, partycje i swap, klawiatura itp.) i kilku minutach oczekiwania Manjaro zostanie zainstalowany.
Jego standardowy wybór oprogramowania nie zaskakuje, choć jest kilka zmian, które przyciągają uwagę. Firefox jako przeglądarka, VLC Player do odtwarzania wideo i GIMP do edycji obrazów to część pełnego obrazu, ale znaleźliśmy OnlyOffice jako pakiet biurowy. Dlaczego? Ponieważ przypisuje się mu większą kompatybilność z plikami Microsoft Office, zwłaszcza przy odtwarzaniu prezentacji PowerPoint z notatkami. Nie trzeba dodawać, że masz moc, aby wysadzić w powietrze OnlyOffice i wrócić do LibreOffice, kiedy tylko zechcesz.
Kolejną ważną aplikacją preinstalowaną z Manjaro jest Steam. Przy całym entuzjazmie wokół konsoli Steam Deck i imponujących postępach Protona, możliwe, że 2022 wreszcie będzie rokiem gry na Linuksie, a wiele dystrybucji nie waha się wykorzystać tych osiągnięć. Najprawdopodobniej jednak będziesz musiał zaktualizować klienta przy pierwszym uruchomieniu. W rzeczywistości Manjaro zalecił wiele aktualizacji, w tym jedną dla jądra. Na szczęście cały proces trwał kilka minut, ale...
Czasem trzeba pobrudzić ręce
... doświadczenie nie zawsze będzie wolne od problemów. Edycja XFCE działała bez zarzutu, a instalacja Manjaro KDE również nie sprawiła problemów, ale podczas pierwszej rundy aktualizacji natknąłem się na mały błąd w menedżerze pakietów Pamac. Z jakiegoś dziwnego powodu utknął na etapie „Checking inter-conflicts”, ale odrobina Google-fu (tutaj i tutaj, żeby być precyzyjnym) rozwiązała problem.
Jednocześnie przypomniało mi się, że Manjaro bazuje na Archu, co oznacza, że musiałem odświeżyć sobie odpowiedniki Apt w Pacmanie. Wiki Arch Linux ma doskonałą sekcję Rosetta z szeroką listą poleceń, która z pewnością wybawi Cię z niejednej opresji.
Podsumowanie
Jeśli uważasz się za zaawansowanego użytkownika Windows, chcesz mieć większą kontrolę nad preinstalowanymi aplikacjami, chcesz personalizować swoje środowiska graficzne i nie masz problemu z wejściem w błoto, aby od czasu do czasu naprawić jakiś błąd, to Manjaro będzie trafieniem od początku do końca. Nie chcę jednak być niesprawiedliwy: nic nie stoi na przeszkodzie, aby zacząć od Manjaro, jeśli jesteś początkującym w Linuksie, ale przyznaję, że jego krzywa uczenia się może być nieco bardziej stroma. Pobierz kopię!
Oficjalna strona i pobieranie: Kliknij tutaj
