19 października 2026 r. Microsoft ogłosił Guardian Agents, zespół nadzorujący agentów AI w ramach Project Perception. Firma opisała reakcję stopniowaną od ograniczenia dostępu i wymagania zgody człowieka po izolację środowiska uruchomieniowego lub zatrzymanie działania agenta. W infografice dołączonej do ogłoszenia kontenery Microsoft Execution Container (MXC) oznaczono jako ogólnie dostępne, a pozostałe możliwości jako Private Preview.

Rola Guardian Agents w Project Perception

Guardian Agents mają współpracować z Playbooks. Ludzie określają cele, zasady, granice wymagające zatwierdzenia i reguły delegowania zadań. Playbooks koordynują działania ochronne, a Guardian Agents badają zmiany ryzyka i mogą zalecać lub stosować środki ograniczające.

Microsoft przedstawia tę architekturę jako ciągłe poznawanie agentów, ograniczanie ich działań, ochronę zasobów i dostosowywanie zabezpieczeń do zmian zachowania oraz kontekstu. Obejmuje ona siedem obszarów: tożsamość, uprawnienia, dane, urządzenia końcowe, sieć, chmurę i środowisko uruchomieniowe. Nadella wcześniej łączył rozwój zaawansowanej AI z zachowaniem ludzkiej kontroli; jego stanowisko w sprawie kontroli nad zaawansowaną AI daje kontekst dla tej zasady.

Jak zmienia się reakcja na wzrost ryzyka

Dynamic Agent Risk ma na bieżąco oceniać ryzyko na podstawie sygnałów dotyczących tożsamości, danych, urządzeń końcowych, chmury, sieci, środowiska uruchomieniowego i aktywności agenta. Microsoft opisuje także wykrywanie zmian konfiguracji, dostępnych zasobów oraz odejścia od celu zadania lub zasad organizacji.

Dynamic Permissions mają przyznawać agentowi uprawnienia ograniczone do zadania i czasu jego realizacji, w granicach polityki organizacji. Według Microsoftu agent powinien zaczynać bez uprawnień, a otrzymywać tylko te potrzebne do zatwierdzonego zadania. Działania o większym wpływie mogą wymagać potwierdzenia przez zweryfikowaną osobę.

Gdy ryzyko wzrasta, Dynamic Conditional Access ma pozwalać na stopniowanie ograniczeń. Microsoft opisuje między innymi pozostawienie dostępu do odczytu przy zablokowaniu zapisu, zawężenie dostępnych zasobów lub ścieżek sieciowych, skrócenie czasu dostępu albo jego cofnięcie. Przy wyższym ryzyku można wymagać zatwierdzenia przez człowieka, odizolować środowisko uruchomieniowe lub zatrzymać wykonanie.

Microsoft Execution Container (MXC) ma zapewniać kontrolowany przez polityki dostęp do zasobów i granicę egzekwowania zasad poza zasięgiem samego agenta. Microsoft opisuje te rozwiązania jako projektowane mechanizmy bezpieczeństwa, nie jako niezależnie potwierdzony wynik testu skuteczności.

Co obejmuje wykrywanie agentów

Microsoft poinformował, że rozszerza wykrywanie lokalnych agentów o 35 typów, do 60 obsługiwanych typów. Wymienione przykłady to Claude Code, OpenAI Codex i GitHub Copilot. Ta liczba dotyczy obsługiwanych typów, a nie liczby agentów wykrytych w konkretnej organizacji.

Microsoft Entra Agent ID ma objąć kolejne wzorce agentów, w tym lokalne i wcześniej nieznane, wykrywane przez czujniki bezpieczeństwa. Dzięki temu agent może stać się celem polityki bezpieczeństwa nawet bez wcześniejszej integracji z Microsoft Security.

Status dostępności podany przez Microsoft

W infografice do ogłoszenia z 19 października Microsoft oznaczył kontenery MXC jako ogólnie dostępne, a pozostałe wymienione możliwości jako Private Preview, z rozszerzoną dostępnością na Microsoft Ignite. Grafika nie przypisuje osobnego statusu ani terminu każdej funkcji. Wdrożenie może więc obejmować różne etapy dostępności zależnie od konkretnej możliwości.