Nokia 3.2

Nokia 3.2 sprawdzi się u osób szukających prostego telefonu do codziennych zadań, które zaakceptują wolne ładowanie jako główny kompromis. Moc 10 W jest niższa niż w większości telefonów z tego okresu. Akumulator 4000 mAh ma typową pojemność, a ekran IPS LCD o przekątnej 6,26 cala i rozdzielczości 720 × 1520 px oferuje 269 ppi. Ta gęstość pikseli jest niższa niż w większości telefonów wprowadzonych w podobnym czasie, więc szczegółowość obrazu nie wyróżnia się na tle ówczesnych modeli.

3 GB RAM to mniej niż w większości telefonów z tego okresu. Pamięć 64 GB wypada przeciętnie, a jej pojemność można rozszerzyć kartą microSD do 400 GB. Tylny aparat 13 MP ma sensor 1/3,1″, mniejszy niż w większości ówczesnych telefonów, oraz przysłonę f/2.2, należącą do najsłabszych. Nie ma zoomu optycznego. Do prostych zdjęć są HDR, panorama i ręczne ustawienia ISO oraz balansu bieli; filmy można nagrywać w 1080p przy 30 fps.

Łączność obejmuje Dual Nano-SIM, gniazdo słuchawkowe 3,5 mm, radio FM oraz GPS, GLONASS i BeiDou. Ogólnie wypada gorzej niż w większości telefonów z tego okresu; podobnie prezentują się ekran i wydajność, aparat należy do najsłabszych, a bateria jest poniżej średniej. NeoScore 3,4 podsumowuje pozycję modelu: Nokia 3.2 to podstawowy wybór dla osób, którym wystarczą niezbędne funkcje i możliwość rozszerzenia pamięci, mimo wyraźnych ograniczeń ładowania, RAM-u i aparatu.