Voyager 1 osiągnął odległość jednego dnia świetlnego od Ziemi 18 listopada 2026 r. o 2:16 czasu PST, czyli około 25,902 mld km. NASA potwierdziła ten dystans po odebraniu sygnału z sondy mniej więcej dobę później. Od 14 listopada nie docierały jednak dane naukowe ani techniczne, mimo że sygnał nośny nadal był odbierany. NASA podała datę, godzinę i status sondy, a wcześniej opisywaliśmy prognozowany termin osiągnięcia przez Voyager 1 odległości jednego dnia świetlnego.

Kiedy Voyager 1 osiągnął dzień świetlny?

Krótki materiał Associated Press, w języku angielskim, pokazuje ogłoszenie potwierdzenia przez kontrolera lotu i reakcję zespołu w JPL.

NASA datuje osiągnięcie tego dystansu na 18 listopada 2026 r., na 2:16 czasu pacyficznego (PST). Ziemia otrzymała sygnał potwierdzający około 24 godziny później. Dzień świetlny oznacza odległość, jaką światło pokonuje w ciągu doby; w przypadku Voyagera 1 wynosiła ona około 25,9 mld km. Strona NASA z danymi o sondach podaje dokładniej 25,902 mld km.

Co oznacza dzień świetlny dla łączności?

Sygnał radiowy pokonuje tę odległość w około 24 godziny w jedną stronę. Polecenie wysłane z Ziemi dociera więc do sondy po dobie, a odpowiedź wraca po mniej więcej kolejnej dobie: cała wymiana trwa około 48 godzin. Dzień świetlny opisuje zatem dystans, a nie wiek Voyagera ani czas jego podróży.

Jak NASA potwierdziła dystans przy przerwie w transmisji danych?

Schemat przedstawia Ziemię, odległy nadajnik, docierający sygnał nośny, przerwany strumień danych oraz obliczenia trajektorii prowadzące do potwierdzenia odległości.

Sygnał nośny z Voyagera 1 nadal docierał do Ziemi, choć od 14 listopada nie odbierano danych naukowych i technicznych. Taki sygnał pozwalał utrzymać łączność, ale nie przekazywał brakujących pomiarów i informacji o stanie podsystemów. NASA wyjaśniła, że inżynierowie połączyli odbiór sygnału nośnego z obliczeniami trajektorii, by potwierdzić położenie sondy.

Sygnał nośny potwierdzał łączność z sondą, ale nie zastępował jej danych naukowych i technicznych.

Co wiadomo o przerwie w danych?

W aktualizacji z 18 listopada NASA podała, że ciągły sygnał wskazywał na działanie komputera kontroli orientacji, anteny i nadajnika. Brak danych sugerował możliwy problem z komputerem pokładowym, który zbiera odczyty z podsystemów i przygotowuje je do transmisji. Inżynierowie nadal analizowali usterkę.

W październiku Voyager 1 stracił wszelki kontakt z Ziemią na około 48 godzin, po czym sam wznowił komunikację. NASA badała, czy tamten epizod miał związek z listopadową przerwą w danych; jego tło opisaliśmy w artykule o październikowym wznowieniu łączności przez Voyager 1.