Windows 11 można zainstalować na części komputerów bez wykrytego TPM 2.0, korzystając z obejścia w rejestrze albo zmodyfikowanego nośnika Rufus. Microsoft nie wspiera instalacji na sprzęcie niespełniającym wymagań i nie gwarantuje na nim aktualizacji. Zanim wybierzesz metodę, sprawdź, czy TPM nie jest wyłączony w firmware.

Jak sprawdzić, czy TPM jest wyłączony?

Schemat prowadzi od sprawdzenia TPM w firmware do wyboru czystej instalacji lub aktualizacji z poziomu Windows, a następnie wskazuje granicę wsparcia Microsoftu.

TPM (Trusted Platform Module) to moduł bezpieczeństwa wymagany przez Windows 11 w wersji 2.0. Urządzenie może go mieć, choć system go nie wykrywa, jeśli odpowiednia funkcja jest wyłączona w BIOS-ie lub UEFI.

  1. Uruchom tpm.msc i sprawdź, czy system wykrywa moduł TPM.
  2. Jeśli go nie wykrywa, sprawdź ustawienia BIOS-u lub UEFI. W poradniku ProfesionalReview jako nazwy firmware’owego TPM wskazano Intel PTT i AMD fTPM.
  3. Jeśli odpowiednią funkcję znajdziesz, włącz ją i ponownie sprawdź wykrywanie TPM. Gdy komputer spełnia również pozostałe wymagania Windows 11, obejście instalatora może nie być potrzebne.

Microsoft wymaga ponadto co najmniej 4 GB pamięci RAM i 64 GB miejsca na dysku, zgodnego 64-bitowego procesora o taktowaniu co najmniej 1 GHz i z minimum dwoma rdzeniami, znajdującego się na liście obsługiwanych procesorów, a także UEFI z obsługą Secure Boot. Wymagania obejmują też grafikę zgodną z DirectX 12 lub nowszym i sterownik WDDM 2.0 oraz ekran o rozdzielczości co najmniej 720p, przekątnej większej niż 9 cali i 8-bitowej głębi koloru na kanał. Pełne wymagania opisuje Microsoft.

Wybierz metodę według rodzaju instalacji

Poradnik ProfesionalReview opisuje LabConfig do instalacji od zera, a Rufus jako rozwiązanie zarówno dla czystej instalacji, jak i aktualizacji uruchamianej z Windows 10. BTH pokazał osobną metodę z AnyBurn dla aktualizacji do Windows 11 25H2.

MetodaZastosowanieOpisany przebiegCo trzeba uwzględnić
LabConfigCzysta instalacjaPodczas instalacji z nośnika Windows 11 utwórz wartości w rejestrze pod HKEY_LOCAL_MACHINE\SYSTEM\Setup\LabConfig.Wymaga nośnika instalacyjnego; opisana procedura pomija kontrole TPM, Secure Boot, pamięci RAM i procesora.
RufusCzysta instalacja lub aktualizacja z poziomu Windows 10Przygotuj nośnik instalacyjny na pamięci USB o pojemności co najmniej 8 GB.Rufus formatuje pamięć USB. Przy aktualizacji uruchom setup.exe z Eksploratora plików, zamiast uruchamiać komputer z USB.
AnyBurnAktualizacja z Windows 10 do Windows 11 25H2Wykorzystaj instalator Windows 10 jako bazę, zastąp plik install.wim obrazem Windows 11 i uruchom instalację.To metoda pokazana przez BTH w samouczku; jej przebieg nie przesądza o wyniku na innych komputerach.

LabConfig: tylko do czystej instalacji

Opisana przez ProfesionalReview metoda polega na utworzeniu w kluczu LabConfig czterech wartości typu DWORD (32-bit), każdej ustawionej na 1:

  • BypassTPMCheck
  • BypassSecureBootCheck
  • BypassRAMCheck
  • BypassCPUCheck

Przed instalacją wykonaj kopię zapasową danych. Ta procedura dotyczy instalacji uruchomionej z nośnika Windows 11; poradnik nie opisuje jej jako sposobu na aktualizację z poziomu działającego Windows 10.

Rufus: rozruch z USB albo uruchomienie aktualizacji w Windows 10

Do utworzenia nośnika potrzebna jest pamięć USB o pojemności co najmniej 8 GB. Jej zawartość zostanie skasowana podczas formatowania, więc najpierw skopiuj z niej ważne pliki. Opisana konfiguracja nośnika pomija kontrole TPM, Secure Boot i pamięci RAM.

Przy czystej instalacji uruchom komputer z przygotowanego USB. Jeśli celem jest aktualizacja z poziomu Windows 10, otwórz pamięć USB w Eksploratorze plików i uruchom setup.exe. To dwa różne sposoby rozpoczęcia instalacji, więc wybierz ten pasujący do planu.

Osobna droga bez pamięci USB: AnyBurn

Anglojęzyczny samouczek BTH pokazuje edycję obrazu instalacyjnego w AnyBurn i aktualizację do Windows 11 25H2.

W samouczku opublikowanym 22 października 2025 roku BTH pokazał aktualizację z Windows 10 do Windows 11 25H2 bez pamięci USB. Wykorzystał obraz instalacyjny Windows 10 jako bazę, zastąpił w nim install.wim obrazem Windows 11 za pomocą AnyBurn, a następnie uruchomił instalację. To odrębny przebieg od przygotowania nośnika Rufus.

Co obejście zmienia, a czego nie

Obejście może pominąć wybrane kontrole instalatora, ale nie zapewnia zgodności sprzętu z wymaganiami Windows 11. W szczególności nie doda procesorowi instrukcji, których ten nie obsługuje. W publikacji z 16 października 2024 roku Ars Technica podał, że procesory bez SSE 4.2 nie uruchomią Windows 11 24H2. To ograniczenie dotyczy wskazanej wersji systemu.

Microsoft nie wspiera instalacji na urządzeniach niespełniających minimalnych wymagań. Ostrzega też przed możliwymi problemami ze zgodnością i nie gwarantuje żadnych aktualizacji, w tym poprawek bezpieczeństwa. Zastrzeżenie Microsoftu wskazuje również, że gwarancja producenta nie obejmuje szkód spowodowanych niezgodnością.

Jeśli po instalacji wystąpią problemy, Microsoft zaleca powrót do poprzedniej wersji Windows, o ile nadal działa opcja „Wróć”. Jest dostępna przez 10 dni po aktualizacji.

Windows 10 nie jest już zwykłą wspieraną alternatywą bezpieczeństwa: Microsoft zakończył jego wsparcie 14 października 2025 roku. Po tej dacie przestał zapewniać bezpłatne aktualizacje przez Windows Update, pomoc techniczną i poprawki bezpieczeństwa dla tego systemu.