AMD-engineer Shyam Sundar S K diende volgens berichtgeving op 10 oktober 2026 een reeks van drie patches in voor een AOD-stuurprogramma voor Ryzen. Op 23 oktober meldde Geektopia dat de patches nog werden beoordeeld en niet in de Linux-kernel waren opgenomen. Het voorstel zou enkele firmware-instellingen toegankelijk maken via Linux, maar de wijzigingen aan vermogens- en stroomlimieten gelden pas na een herstart.
Welke stappen zette het voorstel in de beoordeling?
Hardware Busters meldde dat de drie patches op 10 oktober 2026 waren ingediend. Volgens Joho no Todai gaf Mario Limonciello op 12 oktober een Reviewed-by, plaatste Armin Wolf op 15 oktober opmerkingen bij alle drie de patches en reageerde Linux-subsystembeheerder Ilpo Järvinen op 21 oktober op patches 1 en 2. Deze datums beschrijven afzonderlijke stappen in de gemelde beoordeling. Op 23 oktober meldde Geektopia dat de reeks nog niet in de kernel was opgenomen.
Welke bediening zou de voorgestelde AOD-driver bieden?
De AMD Overclocking Driver (AOD) is een voorgestelde WMI-driver die Linux met de firmware van Ryzen-platforms zou verbinden. WMI is een interface voor communicatie met systeemfirmware. Volgens de beschreven patchreeks zou de driver instellingen via sysfs aanbieden, het virtuele bestandssysteem waarmee Linux kernelgegevens en -bediening beschikbaar maakt.
De bediening zou drie limieten omvatten: PPT (Package Power Tracking) voor het vermogensbudget, TDC (Thermal Design Current) voor de langdurig toegestane stroomsterkte en EDC (Electrical Design Current) voor de piekstroom. Voor deze limieten zou de interface ook de ondersteunde bereiken en stapgroottes tonen. Verder zou AOD SMT, gelijktijdige uitvoering van meerdere threads per processorkern, op platformniveau kunnen in- en uitschakelen. De actuele geheugenklok zou alleen uitleesbaar zijn.
De patchreeks bevatte geen grafische AMD-applicatie. De voorgestelde bediening is dus via kernelbestanden in sysfs, niet via een Ryzen Master-achtige interface. De beschreven instellingen omvatten geen bediening van individuele processorkernen, klokfrequenties of spanning.
Waarom zouden de vermogenslimieten pas na een herstart veranderen?
De voorgestelde PPT-, TDC- en EDC-waarden zouden in de platformfirmware worden opgeslagen en bij de volgende start worden toegepast. Ze veranderen de actieve limieten dus niet meteen tijdens een Linux-sessie. De beschreven instellingen zouden bovendien niet teruglezen welke PPT-, TDC- en EDC-waarden op dat moment actief zijn; de interface zou wel de ondersteunde bereiken en stapgroottes tonen.
Dat verschilt van HSMP, de Host System Management Port. Volgens de technische beschrijvingen past HSMP limieten tijdens bedrijf aan via de System Management Unit (SMU), maar gaan die wijzigingen verloren na een herstart. Joho no Todai beschreef HSMP als een interface voor EPYC-servers. AOD en HSMP grijpen daarmee op verschillende lagen in: opgeslagen firmware-instellingen tegenover aanpassingen tijdens bedrijf.
Dezelfde berichtgeving beschreef daarnaast ruwe WMI-methoden via debugfs, een Linux-bestandssysteem voor debuggegevens. Die route heeft volgens Joho no Todai geen stabiele ABI, de programmeerinterface waarop toepassingen kunnen rekenen. Daardoor is debugfs geen betrouwbare basis voor gebruikerstools zoals de voorgestelde sysfs-bediening.
