Circulaire gitaar: een klassiek instrument, opnieuw uitgevonden om nieuwe geluiden te ontdekken

Met het verstrijken van de decennia hebben we het voorrecht gehad om echte meesters van de elektrische gitaar te horen, maar zelfs die titanen van vlees en bloed ontsnappen niet aan bepaalde beperkingen. Snelheid, precisie, intensiteit, energie... het idee om een elektrische gitaar te 'mechaniseren' lijkt op het eerste gezicht een aberratie, maar het in actie zien van de circulaire gitaar van Anthony Dickens bewijst het tegendeel. Met de hulp van drie ingenieurs creëerde Dickens een instrument dat geluiden kan voortbrengen die bijna onmogelijk zijn om te verkrijgen in een traditionele sessie zonder de hulp van meerdere muzikanten.

Is alles al uitgevonden?

We klagen over de gelijkenis tussen nummers, die uit de studio's komen alsof het worsten zijn. De beroemde video van Sir Mashalot gewijd aan countrymuziek en de '4 Chord Songs' van Axis of Awesome sturen een krachtige boodschap, maar wiens schuld is het? Artiesten, producers, schrijvers... consumenten?

Er is ook een andere mogelijkheid, namelijk dat nieuwe geluiden nieuwe instrumenten vereisen, of als alternatief een transformatie van conventionele instrumenten. Veel artiesten hebben het podium betreden met extreem gepersonaliseerde creaties en uitstekende resultaten behaald. Zo komen we bij het kanaal van Anthony Dickens, die met de hulp van drie ingenieurs (Jacob Boast, Luke Perkin en Marie Tricaud) een zeer bijzondere variant van de elektrische gitaar ontwierp:

Dickens legt uit dat zijn circulaire gitaar geluiden, texturen en ritmes kan genereren die onmogelijk zouden zijn met een normale elektrische gitaar. De mechanisatie van het aanslaan van de snaren stelt hem in staat fysieke grenzen te overschrijden waaraan elke menselijke gitarist moet gehoorzamen, terwijl het tegelijkertijd een aantal knoppen en schakelaars (zes van elk) mogelijk maakt om de resultaten uit te breiden en te optimaliseren.

Het geluid wordt opgenomen door een multikanaals element. Elke snaar heeft zijn eigen uitgang, zodat deze individueel kan worden opgenomen, versterkt, verwerkt en gedempt. Als we daarbij effecten met pedalen, synthesizers en DAW's optellen, is het potentieel enorm.

Een aanvulling, geen vervanging

Natuurlijk stelt niemand zich een vervanging van de elektrische gitaar voor (dat zou krankzinnig zijn). Integendeel: artiesten hebben meer tools nodig om hun creativiteit te ontplooien, en de circulaire gitaar zou een solide aanvulling kunnen worden. Helaas deelde Dickens geen specifieke details over het bouwproces, wat me doet denken aan een commerciële lancering op middellange termijn. En nu zou ik graag de mening van muzikanten horen. Zou jij deze gitaar gebruiken? Laat een reactie achter!

Bron: Hackaday