Furbies. Je herinnert je de kleine demonen, toch? Ze zorgden voor een ware collectieve waanzin na hun lancering in 1998. De kerstperiode werd een slagveld en sommige ouders gingen zelfs met elkaar op de vuist om de felbegeerde speelgoed te bemachtigen. De crisis reikte echter verder dan winkelcentra en speelgoedwinkels, tot aan de deuren van de National Security Agency van de Verenigde Staten. Waarom? Omdat men dacht dat het speelgoed een "chip met kunstmatige intelligentie" bevatte, die in staat zou zijn om geclassificeerde informatie op te nemen en (mogelijk) te herhalen...
Mensen zijn voor veel producten door het lint gegaan, maar het "Furby-effect" aan de overkant van de plas overtrof elke eerdere definitie van hype of manie. De waanzin was zo groot dat het zelfs werd geparodieerd door The Simpsons met Funzo, de vernietigende concurrent-pop ("Grift of the Magi", S11E09). Maar naast vechtende ouders in winkelcentra en spot op televisie, kwam er ook een heel vreemde situatie bij: Het verbod op Furbies bij de National Security Agency.
De Furbies als "veiligheidsdreiging"
De meeste bronnen verwijzen naar een artikel dat op 13 januari 1999 door de Washington Post werd gepubliceerd, getiteld "A Toy Story of Hairy Espionage". De tekst spreekt over een "Furbie-alert" (sic) dat begin december 1998 op het intranet van de instantie werd verspreid. Deze benadrukt dat alle persoonlijke apparatuur voor foto-, audio- en video-opnamen onder de categorie "verboden items" valt, en dat deze voorwaarde zich ook uitstrekt tot speelgoed zoals "Furbies" met ingebouwde recorders die de audio herhalen met "gesynthetiseerd geluid" om het originele signaal te imiteren.
Dit alles ontstond nadat een medewerker (wiens naam geclassificeerd blijft) een bericht plaatste waarin hij meldde dat hij twee Furbies in een kantoor had gevonden, die "geïntegreerde chips met kunstmatige intelligentie" bevatten. De medewerker in kwestie kon niet eens de naam van het speelgoed correct schrijven (hij noemde ze "Fropie's"), maar het feit dat ze "spraakpatronen konden leren" en nieuwe gegevens in hun chip konden schrijven, maakte ze tot een "veiligheidsrisico". Een andere medewerker lekte de details naar de pers... en de sneeuwbal werd enorm.
Nu werd er lange tijd gedacht dat het verhaal onwaar was, een constructie om gebruik te maken van de mediacraziness rond het speelgoed. Echter, de X-gebruiker Dakotathekat deed een "FOIA-verzoek" (Freedom of Information Act) met betrekking tot de "Furbie-alert", en de documentatie bevestigt niet alleen het oorspronkelijke verhaal, maar onthult ook de reactie van medewerkers en autoriteiten binnen de instantie nadat het nieuws naar buiten kwam. In een van de documenten wordt vermeld dat "een live radioshow uit Zuid-Afrika" contact opnam met de NSA om over het verbod op Furbies te praten.
Natuurlijk is het echte probleem dat het allemaal begon met onjuiste informatie. De Furbies kunnen niets opnemen, en de microfoon was er alleen maar zodat elk speeltje op externe geluiden kon reageren. Toch raad ik ten zeerste aan om de documenten te lezen, met name de zogenaamde "Listserve". Je vindt de link hieronder!
Toegang tot de documenten: Klik hier
Bronnen: 404 Media, Washington Post
