Streaming in het algemeen, HD-audio en -video, cloud gaming en veel andere ‘als een dienst’-diensten creëren de behoefte aan snellere en goedkopere verbindingen. Dit geldt vooral voor de mobiele ruimte, waar smartphones en tablets voor miljoenen gezinnen als primaire apparaten fungeren. Dus: welke landen hebben het snelste mobiele netwerk ter wereld? De mensen van Ookla berekenen maandelijks de gemiddelde snelheden en gemiddelden in verschillende regio’s, en genereren zo een ranglijst die de moeite waard is om nader te bekijken.
Als er iets is dat grenzen, culturen en talen overstijgt, is het wel ons voortdurende conflict met telecom- en internetproviders. De diensten zijn duur, traag en onstabiel, de adoptie van nieuwe technologieën verloopt tergend langzaam, en het krijgen van zelfs maar een beetje ondersteuning — dankzij middelmatige bots die ons van het kastje naar de muur sturen — kan een nachtmerrie worden.
We moeten echter erkennen dat de gemiddelde snelheid blijft stijgen, ondanks enkele periodes van stagnatie (waarschijnlijk als gevolg van de pandemie). De mensen van Ookla, bekend om hun populaire Speedtest, verkeren in een bevoorrechte positie om gegevens over onze verbindingssnelheden te verkrijgen en te verwerken. Hun resultaten worden maandelijks gepubliceerd in de Speedtest Global Index en geven ons veel details, waaronder de landen met het snelste mobiele netwerk ter wereld.
Welke landen hebben het snelste mobiele netwerk?
De complete ranglijst is te vinden op Speedtest Global Index.
Ookla gebruikt twee methoden om haar gegevens te presenteren: mediaan en gemiddelde. De conventionele gemiddelden zijn tot februari 2023 beschikbaar als referentie, maar de zaken veranderen niet veel om vandaag de nummer één te identificeren. De eerste plaats is voor de Verenigde Arabische Emiraten, met een snelheid van 135,35 megabits per seconde. Noorwegen blijft dichtbij met 134,73 megabits per seconde, en het podium wordt afgesloten door Qatar, dat ten opzichte van de vorige maand een positie stijgt, met 120,69 megabits per seconde.
Bij het analyseren van de Top 10 moet ik zeggen dat ik niet zo verrast ben door de resultaten. Er verschijnen rijke landen (vooral die met toegang tot wat algemeen ‘petrodollars’ wordt genoemd), met een hoog technologisch profiel (Zuid-Korea is ‘het’ voorbeeld in dit geval), en/of een relatief lage bevolking. Desalniettemin staat China op positie 11 (83,43 Mbps), je moet tot positie 23 gaan om de Verenigde Staten te vinden (61,12 Mbps), en Spanje is zes plaatsen gedaald naar positie 55, met 34,26 Mbps.
Wat gebeurt er in Latijns-Amerika? Als we ons beperken tot mobiele netwerken, is het nieuws niet zo goed. De hoogst genoteerde is Uruguay, op positie 53 (34,43 Mbps), Mexico staat op plaats 65, acht plaatsen gestegen (29,81 Mbps), en Chili, dat tweede staat op de lijst van vast internet, zakt hier naar positie 81 (22,49 Mbps). Kortom, er valt veel te verbeteren. Het maakt niet uit of we mediaan of gemiddelde berekenen, de cijfers van Ookla bevestigen dat de verbindingssnelheden wereldwijd harder moeten groeien.
Bron: Ookla
