Streaming, dźwięk i wideo HD, granie w chmurze oraz wiele innych rzeczy „jako usługa” sprawiają, że potrzebujemy szybszych i tańszych połączeń. Dotyczy to szczególnie urządzeń mobilnych, gdzie smartfony i tablety pełnią rolę głównych urządzeń dla milionów rodzin. Powstaje więc pytanie: które kraje mają najszybszą sieć mobilną na świecie? Zespół Ookla zajmuje się comiesięcznym obliczaniem średnich prędkości i średnich w różnych regionach, tworząc ranking, który warto przyjrzeć się bliżej.
Jeśli jest coś, co zdecydowanie przekracza granice, kultury i języki, to nasz ciągły konflikt z dostawcami telekomunikacji i Internetu. Usługi są drogie, wolne i niestabilne, wdrażanie nowych technologii postępuje w żółwim tempie, a uzyskanie chociaż odrobiny wsparcia (za sprawą przeciętnych botów, które odbijają nas od jednego do drugiego) może stać się koszmarem.
Niemniej jednak trzeba przyznać, że średnia prędkość nadal rośnie, poza pewnymi okresami stagnacji (prawdopodobnie związanej z pandemią). Zespół Ookla, znany ze swojego popularnego Speedtestu, znajduje się w uprzywilejowanej pozycji do uzyskiwania i przetwarzania danych dotyczących prędkości naszych połączeń. Jego wyniki publikowane są co miesiąc w Speedtest Global Index i pozwalają nam zobaczyć wiele szczegółów, w tym kraje z najszybszą mobilną siecią na świecie.
Które kraje mają najszybszą sieć mobilną?
Poniższa grafika przedstawia pierwszą dziesiątkę według Speedtest Global Index. Obliczenia oparte są na medianie.
Ookla wykorzystuje dwie metody prezentacji danych: medianę i średnią. Konwencjonalne średnie będą dostępne jako odniesienie do lutego 2023 roku, ale dla wyznaczenia obecnego numeru jeden niewiele się zmienia. Pierwsze miejsce należy do Zjednoczonych Emiratów Arabskich z prędkością 135,35 megabitów na sekundę. Norwegia utrzymuje się blisko z 134,73 megabitów na sekundę, a podium zamyka Katar, awansując o jedną pozycję w porównaniu z poprzednim miesiącem, z 120,69 megabitów na sekundę.
Analizując pierwszą dziesiątkę, muszę przyznać, że nie jestem zaskoczony wynikami. Znajdują się tam bogate kraje (zwłaszcza te z dostępem do tzw. „petrodolarów”), o wysokim profilu technologicznym (Korea Południowa jest tego najlepszym przykładem) i/lub o stosunkowo niskiej populacji. Mimo to Chiny zajmują 11. pozycję (83,43 Mb/s), Stany Zjednoczone są na 23. pozycji (61,12 Mb/s), a Hiszpania spadła o sześć miejsc, zajmując 55. pozycję z 34,26 Mb/s.
A co z Ameryką Łacińską? Jeśli ograniczymy się do sieci mobilnych, wiadomości nie są najlepsze. Najlepiej plasuje się Urugwaj na 53. pozycji (34,43 Mb/s), Meksyk jest na 65. pozycji, awansując o osiem miejsc (29,81 Mb/s), a Chile, które jest drugie na liście internetu stacjonarnego, tutaj spada do 81. pozycji (22,49 Mb/s). Podsumowując, jest wiele do poprawy. Niezależnie od tego, czy liczymy medianę, czy średnią, liczby Ookli potwierdzają, że prędkości połączeń na całym świecie muszą wzrosnąć.
Źródło: Ookla
