Herinner je je de Intel Edison nog, dat kleine DIY-duiveltje met een dual-core Atom-chip en x86-architectuur? Afhankelijk van de toepassing kan de Intel Edison worden aangesloten op een Arduino-module of een "breakout"-bord, maar dit keer besloot Ben Heck er een te gebruiken als "hart" voor een relatief ongebruikelijk instrument: een laserharp. Het project is verdeeld over twee afleveringen, want het is niet bepaald eenvoudig, maar elke minuut is de moeite waard.
De eerste keer dat we over de Intel Edison spraken was tijdens presentatie in januari 2014. Intel had toen een ultracompact systeem onthuld, ter grootte van een SD-kaart. Vandaag is de Edison fysiek groter en iets krachtiger qua specificaties, maar het blijft een bescheiden positie in de DIY-wereld houden. Ten eerste is de gemiddelde prijs van 50 dollar niet echt gunstig, en ten tweede blijft het web hem vergelijken (en niet bepaald vriendelijk, moet ik eraan toevoegen) met de Raspberry Pi. Uiteindelijk zijn het twee totaal verschillende apparaten. De Raspberry Pi is een minicomputer, terwijl de Intel Edison een module is die bedoeld is voor het beroemde "internet der dingen". Hij heeft niet eens een video-uitgang, want in zijn algemene toepassingen is video irrelevant. Een daarvan is de laserharp die Ben Heck bouwde:
Het project is vrij uitgebreid, dus Ben en Karen namen het elektromechanische aspect van de harp voor hun rekening, terwijl Felix de hoofdcode en de volledige voeding voor de Edison voorbereidde. In de eerste minuten van de eerste aflevering zien we de basiswerking van de laserharp, al gaat het om één enkele zender en ontvanger. De sleutel is om dat succes 24 keer te herhalen, alles werkend aan de Edison te krijgen en de spanningen goed in de gaten te houden. De GPIO-signalen moeten worden gekoppeld aan een MIDI-instrument, maar Felix legde uit dat de virtuele MIDI-module niet aanwezig was in de kernel die de Edison gebruikte, waardoor hij genoodzaakt was om te hercompileren.
De laatste fase van het project (al in de tweede aflevering) vereiste het kalibreren van elk van de laserzenders en -ontvangers zodat de Edison ze effectief als een noot van de harp "registreert". Het spreekt voor zich dat dit niet lichtvaardig moet worden opgevat. Zelfs met de klassieke productietrucs kostte het het werk van drie mensen, dus wie iets soortgelijks wil doen, moet geduldig zijn. De laserharp is slechts een voorbeeld van het potentieel van de Edison, dat persoonlijk veel verder zou kunnen gaan dan de "IoT-visie" als Intel dat zou willen.
