De batterij blijft veruit het zwakke punt van alle mobiele apparaten. Hoe geavanceerd de optimalisaties in de nieuwste modellen ook zijn, vroeg of laat moeten we het "snoer" aansluiten en het een paar uur laten opladen. Aan de Universiteit van Washington werken ze aan een verandering van dat patroon, en het eerste resultaat is een prototype van een mobiele telefoon dat slechts 3,5 microwatt verbruikt. Hij haalt zijn energie uit signalen in de omgeving en gebruikt kleine trillingen veroorzaakt door de gebruiker om het spraaksignaal te coderen.
Het prototype
Als we componenten van een smartphone beginnen te verwijderen, bereiken we naast een eenvoudigere configuratie ook een lager energieverbruik. Dat was een van de doelstellingen van Project Ara van Google, "technisch opgeschort" tot nader order. De personalisatie waar we zo van genieten op onze desktopcomputers lijkt onmogelijk op smartphones, en het ontbreken ervan veroordeelt ons tot een constante afhankelijkheid van grotere batterijen, noodladers en stopcontacten in gelegenheden met een zeer overgewaardeerde koffie. Stel je nu een mobiele telefoon voor die geen batterijen nodig heeft. Natuurlijk moet de energie ergens vandaan komen, en de belangrijkste kandidaten zijn de radiogolven die al in de lucht aanwezig zijn.
Zo'n telefoon is niet alleen mogelijk, maar de Universiteit van Washington heeft zojuist een prototype gepresenteerd. Volgens Bryce Kellogg, een van de leden van het onderzoeksteam, ligt het vermogen dat uit een radiosignaal of een basislichtbron wordt gehaald tussen 1 en 10 microwatt. Het prototype heeft momenteel een totaal verbruik van 3,5 microwatt. Zoals de afbeelding laat zien, heeft de telefoon geen scherm of iets dat daarop lijkt. De knoppen zijn capacitief en de gebruiker luistert via een hoofdtelefoon. Een kritisch aspect van het ontwerp is het verwijderen van de klassieke conversie analoog-digitaal bij de spraakverwerking. In plaats daarvan gebruikt het de trillingen die de gebruiker veroorzaakt door dicht bij de microfoon te praten, die is uitgerust met een kleine antenne. Die antenne zet de beweging om in veranderingen (gecodeerde patronen) op een standaard radiosignaal dat door een basisstation wordt uitgezonden.
Beperkingen
Zoals te verwachten was, heeft de telefoon zonder batterij een paar kanttekeningen. Ten eerste is hij afhankelijk van Skype om te bellen en gebeld te worden. Dat is op zich niet slecht, maar het doet ons meer denken aan een VoIP-telefoon dan aan een mobiele telefoon. En ten tweede heeft hij een aangepast basisstation nodig, waarvan de technologie zonder al te veel moeite in wifi-routers of conventionele mobiele zendmasten kan worden geïntegreerd. De telefoon kan op negen meter van zijn basisstation werken als hij gebruikmaakt van de energie van omgevingssignalen, maar met een fotodiode reikt het bereik tot vijftien meter.
