NSA, software, cybersecurity: de combinatie van die drie woorden doet menig persoon huiveren, maar de zaken lijken te zijn veranderd, tenminste aan de oppervlakte. Tijdens de RSA Conference van dit jaar in San Francisco presenteerde de Nationale Veiligheidsdienst van de Verenigde Staten (NSA) Ghidra, haar reverse-engineeringsoftware. Wil je een exemplaar downloaden? Je kunt meer doen dan dat: verkrijg toegang tot de broncode via GitHub.

Lang verhaal kort: Rob Joyce, cybersecurityadviseur van de NSA, nam in maart deel aan de RSA Conference 2019 om de lancering van Ghidra publiekelijk aan te kondigen, een reverse-engineeringtool. Ondanks eerdere conflicten en hun meer dan twijfelachtige praktijken is de relatie tussen de NSA en de cybersecuritygemeenschap nooit helemaal verbroken, en Ghidra is daar een klein bewijs van; het wordt tot op de dag van vandaag bijgewerkt.

Wat is reverse engineering?

Wat betekent 'reverse engineering' hier? Als je denkt dat Ghidra je in een paar klikken mobieltjes laat hacken zoals in een Bourne-film, kom je bedrogen uit. Ghidra is namelijk geen hacktool.

De voornaamste rol (hoewel niet de enige) is die van decompiler: het 'maakt ongedaan' wat een gecompileerd stuk software is, en brengt het terug naar zijn oorspronkelijke staat. Met andere woorden, het haalt de broncode van een propriëtair programma eruit.

Ghidra: de reverse-engineeringsoftware van de NSA
reverse engineering

Ghidra: reverse-engineeringsoftware

Ghidra: de reverse-engineeringsoftware van de NSA
Ja, je moet het rustig aanpakken...

Dit is vooral nuttig bij het analyseren van malware. Modules, commando's, structuur, echte mogelijkheden. In essentie: hoe het in elkaar zit, wie het geschreven heeft, hoeveel schade het kan aanrichten.

Tegelijkertijd dient Ghidra als verdedigingsmiddel. Heb je een programma geschreven en wil je controleren hoe robuust het is? Een sessie met Ghidra kan details onthullen die je volledig over het hoofd zag, waardoor je creatie sterker wordt.

Joyce gaf toe dat Ghidra "andere vergelijkbare tools op de markt niet vervangt". Hoogstwaarschijnlijk doelt hij op IDA (Interactive Disassembler), een professionele disassembler die via een plugin decompilatiefuncties kan krijgen.

Ghidra "hielp hen in hun workflow" echter wel, en het voordeel van gratis + open source valt niet gemakkelijk te negeren.

Nu, wat is het fijne druk? Joyce gaf aan dat Ghidra deel uitmaakt van de rekruteringsstrategie van de dienst. Als je Amerikaans staatsburger bent en goed wordt met de tool, kun je toegang krijgen tot hogere niveaus van de NSA dankzij je kennis, of als alternatief het participatieproces voor externe contractanten vereenvoudigen.

Als Ghidra je bekend voorkomt, komt dat omdat het inmiddels niets geheims meer is. De naam begon de ronde te doen met de onthulling (door WikiLeaks) van het beroemde Vault 7, met enkele opvallende items zoals Athena (implantaat voor externe connectiviteit), Brutal Kangaroo (breekt air gaps met geïnfecteerde USB-sticks) en Weeping Angel (ontworpen om Samsung-smart-tv's aan te tappen).

Ghidra is beschikbaar voor Windows, Linux en macOS, en Joyce zweert op zijn erewoord als scout dat het geen backdoors bevat...

Ghidra op GitHub: klik hier

Download Ghidra: klik hier