Op 1 oktober 2026 meldde Google dat het Project Suncatcher-prototype was gelanceerd, dat contact met de satelliet was bevestigd en dat die naar verwachting werkte. Het prototype werd gebouwd in samenwerking met Planet en vloog mee met de Transporter-18-ridesharemissie van SpaceX. Google beschreef de lancering en de eerste statusmelding. We schreven eerder over de gemelde lancering van Project Suncatcher.
Wat de test in een baan om de aarde moet onderzoeken
Google omschrijft Project Suncatcher als langlopend onderzoek naar de mogelijkheid om ooit schaalbare machine-learninginfrastructuur in de ruimte te bouwen. De huidige missie moet gegevens opleveren over hoe Tensor Processing Units (TPU's), Googles processors voor AI-berekeningen, omgaan met de belasting van een lancering, straling en extreme temperaturen. Het prototype is daarmee onderdeel van een onderzoeksprogramma, geen operationeel orbitaal datacenter.
Voor de lancering simuleerden laboratoriumtrillingen de frequenties van een raketlancering. Google noemt daarbij belastingen tot 10 g voor het ruimtevaartuig en 50–100 g voor afzonderlijke TPU-componenten. In een grondtest met een protonenbundel doorstonden Googles Trillium-TPU's een totale ioniserende dosis die hoger lag dan de dosis die voor een ruimtemissie van vijf jaar was geraamd.
Warmteafvoer blijft een technische uitdaging
Google onderzoekt warmteafvoer met heatpipes en radiatoren en testte thermische systemen in een thermische vacuümkamer. Warmtebeheer is een van de vraagstukken die Project Suncatcher moet helpen onderzoeken terwijl AI-hardware in een baan om de aarde wordt gebruikt.
De volgende geplande stap: een lasertest in 2027
Voor toekomstige ontwerpen beschrijft Google satellieten die tientallen TPU's zouden kunnen dragen en onderling met lasers zouden communiceren. Google is van plan in 2027 twee satellieten in een baan om de aarde te brengen om die laserverbinding te testen. Dat is de volgende geplande stap in het onderzoek.
