Een orbitaal datacenter is een computerinstallatie in de ruimte die gegevens verwerkt. Googles Project Suncatcher is een prototypeproef: op 1 oktober 2026 meldde Google dat de satelliet contact had gemaakt en naar verwachting functioneerde. Het project is langlopend onderzoek, geen commerciële datacenterdienst. Google beschreef de lancering en de status van de satelliet.
Of zulke datacenters bruikbaar worden, hangt niet alleen af van werkende chips, maar ook van warmteafvoer, onderhoud, communicatie en kosten. We berichtten eerder over Googles melding van het eerste contact met de Suncatcher-satelliet.
Wat Project Suncatcher onderzoekt
Google bouwde het prototype samen met Planet. De satelliet vloog mee met de Transporter-18-ridesharemissie van SpaceX. Google wil gegevens verzamelen over hoe zijn Tensor Processing Units (TPU’s), chips voor AI-berekeningen, reageren op de fysieke belasting van een ruimtevlucht, straling en extreme temperaturen.
Een satelliet met rekenhardware is nog geen bruikbare datacenterinfrastructuur. In gesprekken met Business Insider España bespraken data-analist José Fernández Tamames en ruimteveiligheidsanalist Paula Raboso onder meer warmteafvoer, straling, lanceerkosten, onderhoud, ruimtepuin, milieueffecten en veiligheid. In het vacuüm van de ruimte voert lucht geen warmte af: die moet worden uitgestraald. Radiatoren kunnen daarvoor nodig zijn, maar verhogen ook de massa die moet worden gelanceerd. Business Insider España publiceerde de interviews en de bijbehorende inschattingen.
Wat een kostenmodel voor 1 GW laat zien
IEEE Spectrum vergeleek twee scenario’s met een capaciteit van 1 gigawatt over vijf jaar. Het orbitale model omvatte ongeveer 4.300 satellieten en kwam uit op circa 51,1 miljard dollar; voor een aardse installatie raamde het model circa 16 miljard dollar. De bedragen omvatten ontwerp, bouw, lancering en vijf jaar exploitatie. Het gaat om modelramingen, geen kosten van gebouwde installaties of commerciële offertes. IEEE Spectrum beschrijft de scenario’s en de kostenberekening.
| Scenario | Vergelijkingscapaciteit | Gemodelleerde kosten in vijf jaar |
| Orbitale installatie | 1 GW | Circa 51,1 miljard dollar |
| Aardse installatie | 1 GW | Circa 16 miljard dollar |
Op basis van die afgeronde bedragen kost het orbitale scenario ongeveer 3,2 keer zoveel als het aardse. Dat verschil maakt duidelijk waarom een daling van lanceerkosten niet op zichzelf de totale haalbaarheid bepaalt: ook satellieten, radiatoren, exploitatie en vervanging tellen mee. Business Insider España meldde dat Google verwachtte dat lanceerkosten tegen het midden van de jaren 2030 onder 200 dollar per kilogram konden zakken, maar dat het bedrijf orbitale datacenters niet binnen vijf jaar goedkoper dan aardse verwachtte.
Welke rekentaken passen mogelijk beter in de ruimte?
De haalbaarheid hangt ook af van wat een datacenter moet doen en hoeveel gegevens het met de aarde moet uitwisselen. Ingenieur Andrew Cote redeneert dat verwerking van aardobservatiegegevens in de ruimte en sommige minder interactieve taken mogelijk beter passen bij beperkte communicatieverbindingen dan clouddiensten die voortdurend grote hoeveelheden gegevens met gebruikers op aarde uitwisselen. Hij noemt ook inferentie en bepaalde afgebakende trainingsopdrachten als mogelijke toepassingen. Dat is een analyse van mogelijke werklasten, geen aangetoonde commerciële toepassing. Andrew Cote werkt die redenering uit in zijn analyse van orbitale datacenters.
Business Insider España meldde daarnaast dat Google voor 2027 tests met meerdere verbonden satellieten plande.
