Google beschreef op 19 november 2026 Mirror Dimension, een synthetische webomgeving om Chrome-browseragents te testen. De testbrowser draait in een geïsoleerde omgeving en krijgt via een lokale proxy nagebouwde websites te zien, zodat testverzoeken niet naar publieke websites worden gestuurd. Google lichtte de opzet toe in een technisch artikel.

Hoe houdt Mirror Dimension testverkeer binnen de sandbox?

Google laat een headless versie van Chrome — een browser zonder zichtbare vensters — draaien in een geïsoleerde gVisor-sandbox. De sandbox leidt netwerkverzoeken naar een lokale proxy. Die proxy serveert de gegenereerde websites in plaats van verbinding te maken met openbare internetbestemmingen.

Ook de certificaten zijn op die testomgeving ingericht. De proxy maakt TLS-certificaten aan die terugleiden naar een eigen rootcertificaat, dat Google in de sandbox heeft geïnstalleerd. Zo werkt de certificaatketen binnen de omgeving die Google beheert.

De kern van Mirror Dimension is de afgeschermde route: de agent krijgt webtaken, terwijl de testbrowser naar nagebouwde sites wordt geleid.

Hoe bouwt Google testsites en voegt het aanvalssituaties toe?

Google beschrijft een proces waarin mensen de gebruikersreizen bepalen en gespecialiseerde agents de sites helpen bouwen en controleren. Research-agents verzamelen informatie, builder-agents maken de sites en critic-agents beoordelen ze. Die controle kijkt onder meer naar toegankelijkheidskenmerken, formuliervalidatie, JavaScript-fouten en weergave op verschillende schermformaten.

De testomgeving kan ook vijandige inhoud toevoegen op plekken waar een browseragent die kan tegenkomen: in tekst en afbeeldingen, in ARIA-labels en in antwoorden via WebMCP. ARIA-labels geven bedieningselementen en andere interfaceonderdelen een naam die ondersteunende technologie kan voorlezen. WebMCP is een manier waarop websites tools aan agents beschikbaar kunnen stellen.

Om de test niet aan de zichtbare webadressen herkenbaar te maken, kunnen aanvalsinstructies via aangepaste HTTP-headers worden meegegeven. De agent ziet dan een normaal ogend adres, terwijl de proxy de testpagina serveert.

Welke testvolumes meldt Google?

Google zegt dat de geautomatiseerde aanvalstests meer dan 1.000 testkandidaten per beveiligingsengineer per dag opleveren. Het bedrijf vergelijkt dat met een tempo van meer dan dertig keer zoveel als één engineer handmatig kan testen. Dat is Googles eigen gerapporteerde productiecijfer voor testkandidaten; de Mirror Dimension is bedoeld om browseragents in nagebouwde webscenario’s te evalueren.