De robotarm met algen van TU Delft buigt doordat de fotosynthetische microalg Chlamydomonas reinhardtii de plaatselijke chemie van een tweelaags hydrogel verandert. Licht zet de buiging in gang; in het donker keert de vervorming om. De studie in Nature Communications beschrijft hoe dat werkt en welke bewegingen de onderzoekers bereikten.
De eerste reactie begint binnen seconden, maar een grote buiging vergt veel langer. Die twee uitkomsten zeggen iets anders over de beweging van de actuator.
Hoe licht en donker de hydrogel laten buigen
De hydrogel bestaat uit twee lagen: poly(3-(acrylamido)phenylboronic acid-acrylamide)/polyacrylamide. De microalg verandert de plaatselijke pH, de maat voor hoe zuur of basisch een omgeving is. In het licht zorgen fotosynthese en stikstofassimilatie ervoor dat het polymeernetwerk plaatselijk ioniseert. De lagen zwellen daardoor ongelijk en de actuator buigt.
In het donker geeft de alg bij de ademhaling CO₂ af. Dat verzuurt de omgeving en protoniseert de polymeerketens, waardoor de vervorming terugloopt. De beweging ontstaat dus doordat de twee lagen verschillend reageren op de chemische verandering.
Een eerste reactie is nog geen grote beweging
De studie, gepubliceerd op 22 oktober 2026, meldt een eerste respons binnen 10 tot 20 seconden. Een grote buigamplitude werd binnen 18 uur bereikt. De onderzoekers rapporteerden ook dat de respons gedurende 10 cycli van continu bedrijf behouden bleef.
Die metingen beschrijven verschillende dingen: het begin van een reactie, de tijd tot een grote buiging en het behoud van de respons tijdens herhaalde cycli. De korte eerste responstijd betekent dus niet dat de arm binnen seconden een grote beweging maakt.
Kijk bij deze actuator naar wat er beweegt én hoe lang dat duurt: het begin van de respons is niet hetzelfde als een grote buiging.
Wat de grijpers konden oppakken
WIRED meldde twee laboratoriumdemonstraties. Een grijper met vier vingers tilde een holle metalen bol op en liet die los toen het licht uitging. Een afzonderlijke haakvormige grijper pakte een rubberen ring op en zette die weer neer. WIRED beschreef beide voorwerpen als veel lichter dan een kleine paperclip.
Dat zijn concrete voorbeelden van grijpen en loslaten, geen gemeten draaglast voor zwaardere voorwerpen.
Andere apparaten met algen kunnen iets heel anders doen
Niet ieder zacht apparaat met algen gebruikt fotosynthese om beweging te maken. Bij TU Delft veroorzaakt de stofwisseling van Chlamydomonas reinhardtii een buiging van de hydrogel. Apparaten van UC San Diego gebruiken Pyrocystis lunula: mechanische belasting laat deze dinoflagellaat licht uitstralen. UC San Diego beschrijft dat afzonderlijke systeem.
| Systeem | Alg | Prikkel | Resultaat |
| Actuator van TU Delft | Chlamydomonas reinhardtii | Licht en donker veranderen de plaatselijke chemie | De hydrogel buigt en keert in het donker terug |
| Apparaten van UC San Diego | Pyrocystis lunula | Mechanische belasting | De alg straalt licht uit |