Miękkie ramię robota opracowane na TU Delft zgina dwuwarstwowy hydrożel dzięki mikroalgae Chlamydomonas reinhardtii, która zmienia jego lokalne pH. Światło uruchamia zginanie, a oddychanie w ciemności odwraca deformację. Badanie opisujące ten laboratoryjny demonstrator ukazało się 22 października 2026 roku w Nature Communications.

Światło uruchamia zmiany chemiczne w algach, a nierówna reakcja warstw hydrożelu zamienia je w zgięcie.

Jak mikroalgi zginają hydrożel

W urządzeniu wykorzystano hydrożel reagujący na pH, czyli miarę kwasowości. Tworzą go dwie warstwy: poly(3-(acrylamido)phenylboronic acid-acrylamide) oraz polyacrylamide. Mikroalgi zmieniają lokalne środowisko chemiczne materiału, a warstwy pęcznieją lub kurczą się w różnym stopniu. To nierównomierne odkształcenie wygina całą konstrukcję.

W świetle fotosynteza i asymilacja azotu zmieniają jonizację sieci polimerowej. Gdy robi się ciemno, oddychanie alg uwalnia CO₂, co odwraca tę zmianę i prostuje hydrożel. Ramię reaguje więc na światło za pośrednictwem aktywności biologicznej i właściwości materiału.

Początek reakcji i duże zgięcie to różne wyniki

W abstrakcie badania opublikowanego 22 października 2026 roku zespół podał początkową reakcję trwającą 10–20 sekund. Uzyskanie dużej amplitudy zgięcia zajmowało do 18 godzin, a reakcja utrzymywała się przez 10 cykli ciągłej pracy. Są to odrębne wyniki: czas do pierwszej reakcji nie opisuje czasu potrzebnego na znaczne zgięcie.

Co chwytały laboratoryjne ramiona

Według relacji WIRED czteropalczasty chwytak zamknął się w świetle, uniósł pustą metalową kulę, a po zgaszeniu światła ją uwolnił. Osobny chwytak w kształcie haka podnosił i odkładał gumowy pierścień. WIRED opisał oba przedmioty jako dużo lżejsze od małego spinacza do papieru.

Zginanie napędzane światłem i świecenie pod wpływem nacisku

Urządzenia biologiczne z algami mogą dawać różne wyniki. TU Delft wykorzystało fotosyntetyczną Chlamydomonas reinhardtii do zginania hydrożelu. W osobnym projekcie UC San Diego zastosowano bruzdnice Pyrocystis lunula: naprężenie mechaniczne wywołuje w nich emisję światła, a nie zginanie napędzane fotosyntezą (UC San Diego).

SystemAlgaBodziecWynik
Aktuator TU DelftChlamydomonas reinhardtiiŚwiatło i ciemność zmieniają lokalną chemię materiałuZginanie hydrożelu i odwrócenie deformacji
Urządzenia UC San DiegoPyrocystis lunulaNaprężenie mechaniczneEmisja światła