De cryptovaluta zijn een van de populairste onderwerpen van dit moment dankzij hun indrukwekkende prijsschommelingen. Veel handleidingen richten zich op het kopen ervan, of ze veilig op te slaan, maar vandaag verkennen we het mijnproces zelf. Onze keuze is Monero. De beste beschikbare tools hebben geen interface en de configuratie kan in het begin intimiderend zijn, maar met deze gids ben je binnen een paar minuten klaar.
Als we de huidige koersen van de belangrijkste cryptovaluta bekijken, kunnen we zeggen dat ze geen goede week doormaken. De verliezen schommelen tussen de 9 en 27 procent, afhankelijk van het geval, wat ons doet denken aan een 'dump'-fase, met gebruikers die beurzen bezoeken om hun fondsen naar een andere munt over te hevelen of om fiat te krijgen (als dat mogelijk is). Eigenlijk is dat niets nieuws. Als er één eigenschap is die cryptovaluta definieert, is het volatiliteit, maar de meeste deelnemers blijven standvastig. Bitcoin heeft een nieuwe reeks 'neomiljonairs' voortgebracht, alleen al om die reden: ze klampten zich vast aan hun munten en wachtten. Het spreekt voor zich dat het minen van bitcoins een gekkenhuis is (tenzij je het brein achter een grote farm bent en deze tekst voor de lol leest), maar de situatie van andere cryptovaluta is veel vriendelijker. Een daarvan is Monero.
Een wallet aanmaken
Om te beginnen met het minen van Monero heb je alleen een videokaart of een paar CPU-threads nodig. Deze eenvoud zorgde voor de explosie van achtergrondminers die veel websites gebruikten om traditionele advertenties te vervangen (of niet). Maar voordat we onze digitale houweel in de Monero-ader slaan, hebben we een wallet nodig. Die aanmaken is heel eenvoudig: we gaan naar de officiële Monero-pagina, downloaden de officiële software met GUI voor ons favoriete besturingssysteem (met ondersteuning voor het Nederlands), en volgen de aangegeven stappen, met speciale aandacht voor alles wat met de beveiliging van de wallet te maken heeft (ik raad aan om een offline wachtwoordmanager zoals KeePass te gebruiken om sleutels en andere gegevens op te slaan).
Een mining pool kiezen
Zodra we de wallet hebben gegenereerd, moeten we een mining pool zoeken. In een pool combineren alle gebruikers hun rekenkracht om nieuwe blokken te vinden en iedereen krijgt een evenredige betaling op basis van zijn bijdrage. Pools hebben ook een minimale uitbetaling en rekenen uiteraard een commissie. Sommige hebben extra beperkingen, zoals het verbieden van botnets. Een vrij actuele lijst met pools is te vinden op Moneropools.com. Nanopool, MineXMR, XMRPool en SupportXMR worden vaak genoemd. We concentreren ons op SupportXMR.
De XMR-Stak miner installeren
Uiteindelijk komen we bij de miner. De meest aanbevolen door de grote meerderheid van de pools is XMR-Stak, waarvan de nieuwste versie CPU- en GPU-mining combineert. XMR-Stak is open source en stuurt een contributie van 2 procent van onze hashrate naar de ontwikkelaar (die alleen wordt uitgeschakeld als we uit de bron compileren, maar dat doen we vandaag niet). We downloaden de nieuwste build van GitHub en pakken de inhoud uit in een map. Nu een waarschuwing: antivirusprogramma's hebben een hekel aan XMR-Stak en andere miners (helaas hebben ze daar goede redenen voor). Mijn suggestie is om het uitvoerbare bestand en de map waarin het zich bevindt aan de uitsluitingslijst toe te voegen.
XMR-Stak configureren
Het configureren van XMR-Stak is minder ingewikkeld dan het lijkt. De eerste stap vraagt of we Monero of Aeon willen minen en we voeren 'monero' in. Daarna vraagt het om het pooladres. Voor SupportXMR is dat pool.supportxmr.com:5555. Vervolgens vraagt het naar de 'gebruikersnaam', wat eigenlijk de inlognaam van de pool of het adres van onze wallet is (hier gebruiken we het adres uit de Monero GUI). Vanaf dit punt hangen de parameters meer af van de pool. Bij SupportXMR kan het wachtwoord gewoon 'x' zijn, of een gebruiker in het formaat "minernaam:adres@e-mail.com". Ten slotte vraagt XMR-Stak of we SSL willen gebruiken (voorlopig kiezen we nee), of we Nicehash inschakelen (nee), en of we meerdere pools willen activeren, waar we ook nee tegen zeggen.
CPU-mining inschakelen
Als alles goed gaat, begint XMR-Stak te minen met de gedetecteerde videokaart en registreert SupportXMR de initiële activiteit. Er is echter een detail: XMR-Stak schakelt CPU-mining standaard uit. Om het gebruik van een of meer CPU-threads toe te staan, moeten we naar de map gaan waar de miner zich bevindt en het bestand 'cpu.txt' bewerken. Waarschijnlijk vind je iets als dit:
Alle tekst met sterretjes (die in wezen als commentaar fungeren) leert ons het onderste deel van het bestand te configureren, namelijk de sectie 'cpu_threads_conf'. Wat we moeten doen is een vermelding toevoegen tussen de vierkante haakjes voor elke CPU-thread die we willen gebruiken. Zo:
Dat vertelt XMR-Stak dat het de threads 0 en 2 van een quad-coreprocessor mag gebruiken (je telt vanaf 0), waardoor threads 1 en 3 vrij blijven. Waarom spreken we over threads en niet over kernen? Vanwege technologieën zoals Hyper-Threading. De gebruiker kan heel precies het niveau van druk instellen dat hij op de CPU wil uitoefenen tijdens het minen, en dat bereik je door één thread tegelijk te configureren. We slaan de wijzigingen op en herstarten XMR-Stak.
Problemen oplossen
Als de miner om de een of andere reden vastloopt, zijn de door XMR-Stak gedetecteerde parameters voor je videokaart mogelijk niet de beste (dat overkwam mij tijdens het schrijven van deze tekst). Om dit op te lossen moeten we het bestand 'nvidia.txt' of 'amd.txt' bewerken en beginnen te experimenteren met enkele waarden:
Nee, het is niet het meest intuïtieve ter wereld. De basisinformatie om deze interne configuratie te begrijpen, vind je in het Tuning Guide-gedeelte van XMR-Stak en in de opmerkingen in het bestand zelf. Uit eigen ervaring met Nvidia-kaarten kan ik het volgende delen: het verminderen van het aantal 'threads' en het verhogen van 'bfactor' en 'bsleep' helpen vaak veel wanneer XMR-Stak een fout aangeeft of de computer te veel vastloopt tijdens het minen. Bij AMD-hardware heten de waarden 'intensity' (probeer een lagere waarde als het niet goed werkt) en 'worksize'.
Conclusie
Dat is het voor nu. Onze eerste fracties van Monero verschijnen zodra de blokken zijn gerijpt (de gemiddelde wachttijd is ongeveer twee uur), en om dat geld naar onze wallet over te maken, moeten we eerst het minimum bereiken dat elke pool vaststelt. Hoe lang moet je minen? Dat bepaalt je rekenkracht en je specifieke doelen. Persoonlijk zie ik Monero als een soort hobby en ben ik niet van plan mijn financiële leven op te lossen met cryptovaluta, maar het technische aspect van minen interesseert me wel, en daar gaat deze gids over. Veel succes!
