Kryptowaluty stały się jednym z najgorętszych tematów ostatnich miesięcy dzięki swoim zaskakującym zmianom cen. Większość poradników koncentruje się na tym, jak je kupić lub bezpiecznie przechowywać, ale dziś przyjrzymy się procesowi wydobywania. Moim wyborem jest Monero. Najlepsze dostępne narzędzia nie mają interfejsu graficznego, a ich konfiguracja może na początku odstraszać, ale z tym poradnikiem będziesz gotowy w ciągu kilku minut.
Patrząc na aktualne notowania głównych kryptowalut, można stwierdzić, że to nie jest dobry tydzień. Straty wahają się od 9 do 27 procent, w zależności od przypadku. To może wskazywać na fazę „dump”, gdy użytkownicy odwiedzają giełdy, aby przenieść środki do innej waluty lub zamienić je na pieniądz fiat (jeśli to możliwe). Nie jest to nic nowego – jeśli jedna cecha definiuje kryptowaluty, to jest to ich zmienność, ale większość uczestników nie waha się trzymać swoich pozycji. Bitcoin stworzył pokolenie „neomilionerów” właśnie dzięki temu: trzymali swoje monety i czekali. Nie trzeba chyba mówić, że kopanie bitcoinów to szaleństwo (chyba że jesteś mózgiem wielkiej farmy i czytasz ten tekst dla zabawy), ale sytuacja innych kryptowalut jest znacznie przyjaźniejsza. Jedną z nich jest Monero.
Utwórz portfel Monero
Aby rozpocząć kopanie Monero, wystarczy karta graficzna lub kilka wątków procesora. Ta prostota sprawiła, że eksplodowała popularność tzw. minierów działających w tle, które wiele stron internetowych wdrożyło zamiast tradycyjnych reklam (lub nie). Ale zanim uderzymy w cyfrową żyłę Monero, potrzebujemy portfela. Jego utworzenie jest bardzo proste: przechodzimy na oficjalną stronę Monero, pobieramy oficjalne oprogramowanie z interfejsem GUI dla naszego systemu operacyjnego (obsługuje również polski), i postępujemy zgodnie z instrukcjami, zwracając szczególną uwagę na bezpieczeństwo portfela (polecam używanie offline’owego menedżera haseł, np. KeePass, do przechowywania kluczy i innych danych).
Wybierz pool wydobywczy
Gdy portfel jest gotowy, musimy znaleźć pool wydobywczy. W skrócie: w poolu wszyscy użytkownicy łączą swoją moc obliczeniową, aby znajdować nowe bloki, a każdy otrzymuje proporcjonalną zapłatę za swój wkład. Poole mają też minimalne progi wypłat i pobierają prowizję. Niektóre mają dodatkowe ograniczenia, np. zakazują udziału botnetów. Aktualną listę pooli znajdziesz na Moneropools.com. Często wymienia się Nanopool, MineXMR, XMRPool i SupportXMR. W tym poradniku skupimy się na SupportXMR.
Pobierz koparkę XMR-Stak
Wreszcie przychodzi czas na samą koparkę. Najczęściej polecanym przez poole jest XMR-Stak – jego najnowsza wersja łączy wydobywanie na CPU i GPU. XMR-Stak jest open source i wysyła 2% naszego hashrate’a jako datki dla twórcy (można to wyłączyć, kompilując samodzielnie ze źródła, ale nie będziemy tego teraz robić). Pobieramy najnowszą wersję z GitHub i rozpakowujemy do katalogu. Uwaga: programy antywirusowe nie lubią XMR-Stak i innych koparek (niestety, mają ku temu powody). Proponuję dodać plik wykonywalny i folder do listy wyjątków.
Konfiguracja XMR-Stak
Konfiguracja XMR-Stak nie jest tak trudna, jak się wydaje. Pierwsze pytanie dotyczy tego, czy chcemy kopać Monero czy Aeon – wpisujemy „monero”. Następnie podajemy adres poolu. W przypadku SupportXMR jest to pool.supportxmr.com:5555. Potem program pyta o „nazwę użytkownika”, która tak naprawdę jest loginem do poolu lub adresem naszego portfela (tutaj używamy adresu z Monero GUI). Od tego momentu parametry zależą głównie od poolu. W SupportXMR hasło może być po prostu „x” lub użytkownikiem w formacie „nazwa_górnika:adres@email.com”. Na koniec XMR-Stak pyta, czy chcemy używać SSL (na razie wybieramy nie), czy włączamy Nicehash (nie) i czy aktywujemy wiele pooli – również odmawiamy.
Włącz wydobywanie na CPU
Jeśli wszystko pójdzie dobrze, XMR-Stak zacznie kopać z wykrytą kartą graficzną, a SupportXMR zarejestruje pierwszą aktywność. Jest jednak pewien szczegół: XMR-Stak domyślnie wyłącza wydobywanie przez CPU. Aby włączyć jeden lub więcej wątków procesora, trzeba wejść do folderu z koparką i edytować plik „cpu.txt”. Najprawdopodobniej znajdziesz coś takiego:
Cały tekst w gwiazdkach (które działają jak komentarze) tłumaczy, jak skonfigurować dolną część pliku, czyli sekcję „cpu_threads_conf”. To, co musimy zrobić, to dodać wpis dla każdego wątku CPU, który chcemy użyć. Na przykład:
To informuje XMR-Stak, że może używać wątków 0 i 2 czterordzeniowego procesora (licząc od 0), pozostawiając wolne wątki 1 i 3. Dlaczego mówimy o wątkach, a nie o rdzeniach? Ze względu na technologie takie jak Hyper-Threading. Użytkownik może precyzyjnie ustawić, jak bardzo chce obciążyć CPU, konfigurując każdy wątek osobno. Zapisz zmiany i uruchom ponownie XMR-Stak.
Rozwiązywanie problemów
Jeśli z jakiegoś powodu koparka się zawiesza, parametry wykryte przez XMR-Stak dla twojej karty graficznej mogą nie być optymalne (tak było w moim przypadku podczas pisania tego tekstu). Aby to naprawić, edytuj plik „nvidia.txt” lub „amd.txt” i zacznij eksperymentować z wybranymi wartościami:
Tak, to nie jest najbardziej intuicyjne na świecie. Podstawowe informacje o konfiguracji znajdziesz w sekcji Tuning Guide w XMR-Stak oraz w komentarzach w samym pliku. Z doświadczenia z kartami Nvidia mogę podpowiedzieć: zmniejszenie liczby „threads”, zwiększenie „bfactor” i „bsleep” często pomaga, gdy XMR-Stak zgłasza błąd lub komputer mocno się zawiesza podczas kopania. W przypadku sprzętu AMD wartości nazywają się „intensity” (spróbuj niższej wartości, jeśli coś nie działa) i „worksize”.
To na razie tyle. Nasze pierwsze ułamki Monero pojawią się, gdy bloki dojrzeją (średni czas oczekiwania to około dwóch godzin), a aby przenieść środki do portfela, musimy osiągnąć minimum ustalone przez dany pool. Jak długo trzeba kopać? To zależy od twojej mocy obliczeniowej i celów. Osobiście traktuję Monero jak hobby i nie planuję rozwiązywać za jego pomocą swoich problemów finansowych, ale interesuję się techniczną stroną górnictwa i temu służy ten przewodnik. Powodzenia!
