Vismeel is een eiwitrijk ingrediënt dat wordt gemaakt van vis of visverwerkingsresten en in voer voor sommige gekweekte vissoorten terechtkomt. Zo kan de vraag naar aquacultuurvoer ook druk leggen op de vangst van wilde vis; de voerbehoefte verschilt per soort en kweeksysteem.
Bij de productie wordt vis gekookt, geperst, gedroogd en gemalen. Visolie wordt afgescheiden uit de vloeistof die bij de verwerking ontstaat. Fabrikanten kunnen de visingrediënten mengen met plantaardige eiwitten en oliën en er voerpellets van maken, zoals FoodUnfolded uitlegt over aquacultuurvoer.
Een Engelstalige animatie van KQED QUEST uit 2014 vat de route van kleine vissen via vismeel naar voerpellets samen:
Wat de wereldwijde tellingen omvatten
The Outlaw Ocean Project zegt 1.414 vismeelfabrieken in 64 landen in kaart te hebben gebracht. Het project beschrijft ook een traceerinstrument dat de route van schip tot verkooppunt volgt. Een voorbeeld verbindt een Chileens schip en een fabriek met een Chinese voerfabriek en kwekerij, en vervolgens met een Amerikaanse importeur en het foodservicebedrijf Sysco. De projectpagina beschrijft de inventaris en de traceerroute.
In het onderzoek van The Outlaw Ocean Project dat The New York Times op 8 oktober 2026 publiceerde, werden meer dan 2.400 schepen gekoppeld aan vismeelproductie. De totale vismeelvloot werd geschat op meer dan 10.000 schepen. De eerste telling gaat over geïdentificeerde verbindingen; de tweede is een schatting van de bredere vloot. The New York Times publiceerde de onderzoeksbevindingen.
Het marktmechanisme dat het project in Senegal beschrijft
Volgens het Senegalese verslag van The Outlaw Ocean Project kopen vismeelfabrieken zowel hele vis als resten uit de visverwerking. Hun vraag biedt een extra afzetmogelijkheid wanneer lokale markten verzadigd raken. In Mauritanië, Senegal, Guinee-Bissau en Gambia samen telde het project meer dan 50 fabrieken, die naar schatting jaarlijks een half miljoen ton vis verwerken.
Het verslag koppelt de marktontwikkelingen aan verschillende perioden: tussen 2009 en 2018 daalde de beschikbaarheid van kleine pelagische vissoorten op lokale markten met een derde; van 2019 tot 2025 verdubbelden de prijzen van verse en gedroogde vis meer dan; en de uitvoer van vismeel uit Senegal nam van 2022 tot 2023 meer dan tweemaal toe. The Outlaw Ocean Project beschrijft de Senegalese vismeelindustrie en deze trends.
Ook voer zonder vismeel heeft afwegingen
Verwerkingsresten zijn al een bron van visingrediënten: FoodUnfolded schatte in december 2022 dat bijproducten 27% van het vismeel en 48% van de visolie uitmaakten. Insectenmeel is een andere mogelijkheid, maar de verteerbaarheid, aminozuursamenstelling en productieschaal beperken de inzet ervan.
Een op 24 april 2019 gepubliceerd stuk van Sustainable Fisheries UW besprak een model voor garnalenvoer waarin visingrediënten maximaal werden vervangen door vijf plantaardige gewassen. Ten opzichte van het huidige gebruik van die gewassen raamde het model een stijging van 63% in zoetwatergebruik, 81% in landgebruik en 83% in fosforgebruik. Het gaat om uitkomsten van dat specifieke scenario, niet om metingen op iedere garnalenkwekerij. Sustainable Fisheries UW beschrijft het model en de berekende effecten.
Mosselen, oesters, kokkels en sint-jakobsschelpen hebben geen geproduceerd voer nodig, meldt het onderzoek van The New York Times. De onderzoeksbeschrijving van schelpdierkweek maakt daarmee duidelijk dat de rol van vismeel per gekweekte soort verschilt.
