Met een combinatie van lage kosten, brede beschikbaarheid, gemak en compatibiliteit hebben microSD-kaarten een groot deel van onze opslagbehoeften opgelost. Deze kaarten hebben echter ook hun beperkingen. Een van de belangrijkste is de grootte: ze zijn niet gemakkelijk te hanteren, en wanneer ze verloren gaan, springen ze in feite naar een andere dimensie. Abe van het kanaal Abe’s Projects denkt dat er een oplossing zit in nostalgie, en zijn idee is om microSD-kaarten om te vormen tot cartridges, waardoor die tactiele en directe ervaring die we ons allemaal herinneren wordt hersteld. Het probleem was dat het twee jaar kostte om zijn ontwerp te vinden…
Een snelle blik op Amazon bevestigt dat een standaard microSD-kaart van 128 gigabyte minder dan vijftien euro kost. Als we ons richten op muziek, afbeeldingen en/of video, is de opslagcapaciteit indrukwekkend, en hoewel ze geen prijzen winnen voor snelheid, levensduur of langdurige bewaring, is hun prestatie meer dan voldoende.
Wat is dan het probleem? Simpel: die kaarten bieden geen comfort. Ze zijn zo groot als een vingerafdruk en verliezen is een kwestie van een niesbui. Met andere woorden, ze geven een onprettig gevoel en je moet er uiterst voorzichtig mee omgaan. Abe van het kanaal Abe’s Projects erkent deze problemen en stelt een dosis nostalgie voor als oplossing, door microSD-kaarten om te zetten in fysieke cartridges die veel prettiger aanvoelen.
MicroSD-kaarten gebruiken als cartridges
Een ander voordeel van de cartridge-kaarten is de mogelijkheid om kunst toe te voegen. Maar voordat Abe labels kon printen, moest hij zijn definitieve ontwerp bereiken... een pad dat begon in 2022. Voor zijn eerste versie liet hij zich inspireren door floppy disks: eerst probeerde hij een directe PCB (waarvan de randen erg scherp waren) en 3D-printen (het 'spel' van de kaart veroorzaakt breuken). De tweede versie lijkt meer op een kale Atari-cartridge, met een beschermende 3D-geprinte behuizing, maar dat zorgde ervoor dat de labels niet goed hechtten. Door acryl te gebruiken loste hij het hechtingsprobleem op, maar de schroeven verpestten het plastic.
Schade aan de sleuven, verbindingsproblemen, de natuurlijke 'flex' van het plastic en de snelheid van het project zelf werden grote obstakels. Abe was ook sterk afhankelijk van zijn broer voor het ontwerpen van de PCB's, en het gebrek aan resultaten zorgde ervoor dat hij het project een tijdje archiveerde (het is erg verfrissend om youtubers dit toe te geven). Gelukkig kwam Abe terug met nieuwe ideeën, hij creëerde een PCB met grotere contacten en ondersteunt XTSD-chips (in wezen surface-mount SD-kaarten). Een laag acrylafdichtmiddel verbetert de hechting van de labels, en om het af te maken, zijn zijn lezers er geweldig uit, vooral degene die hij rood schilderde.
