Op 1 november 1952, op het atol van Enewetak, detoneerden de Verenigde Staten het eerste thermonucleaire apparaat, Ivy Mike. Met een geschat rendement van 10,4 megaton was Ivy Mike een 'keerpunt' voor de ontwikkeling van kernwapens en had uiteraard diepgaande gevolgen. De explosie creëerde een krater met een diameter van 1,9 kilometer en verwoestte de lokale vegetatie met hitte en een schokgolf. Niemand die gezond is, zou dit van dichtbij willen meemaken, maar het project Paradise VR stelt ons in staat Ivy Mike te ervaren in virtual reality en 360 graden.
De geschiedenis vertelt ons dat Edward Teller, een van de breinen achter de ontwikkeling van de waterstofbom, zich op dat moment in Berkeley, Californië bevond. Teller kon het succes van de explosie vaststellen met behulp van een seismograaf en stuurde onmiddellijk een niet-geclassificeerd telegram naar Elizabeth Graves, leider van het overgebleven project in Los Alamos. Het telegram bevatte slechts: 'Het is een jongen'. En wat een jongen. Met een nucleaire woede van 10,4 megaton was Ivy Mike het eerste thermonucleaire apparaat dat op het aardoppervlak ontplofte. Het voordeel was echter niet zo groot. Drie jaar later detoneerden de Russen RDS-37, in een veel 'nuttiger' formaat vanuit militair oogpunt. Beide grootmachten zetten hun ziekmakende race voort, bom na bom tot ontploffing brengend onder verschillende omstandigheden, en stopten pas begin jaren '90 met de publicatie van het CTBT (dat trouwens nog niet is geratificeerd). Tenzij Noord-Korea zijn waanzin voortzet of India en Pakistan opnieuw ruzie krijgen, zouden er geen kernproeven meer mogen zijn… tenzij ze in virtual reality plaatsvinden.
Dat is precies wat Paradise VR ons biedt, een project gedeeld op YouTube door het kanaal Yle Sandbox. De video, gemaakt in 360 graden, plaatst ons vlak bij Ivy Mike op het moment van de ontploffing. Het licht dat ons verblindt, de paddenstoelwolk die aan de horizon groeit, de hittegolf die alles verbrandt en de schokgolf die de lokale vegetatie uit de grond rukt, combineren tot een unieke en behoorlijk verontrustende ervaring.
https://old.neoteo.com/que-sucederia-si-detonamos-una-bomba-atomica-en-una-ciudad/De volgende scène brengt ons naar 'The Tomb', een opslagplaats voor vervuild materiaal, verzegeld onder een betonnen koepel op Runit Island. Alle stemmen die we in de video horen, wijzen in dezelfde richting: De nucleaire erfenis mag dan belangrijk zijn, maar de klimatologische erfenis is rampzalig. De bewoners van Enewetak konden pas in 1980 terugkeren naar het atol. De laatste volkstelling (2011) meldt in totaal 664 mensen die daar wonen. De Verenigde Staten sturen financiële hulp, maar dat kan in 2023 ophouden. Als we daarbij de verslechtering van de koepel van Runit en de gevolgen van klimaatverandering optellen, is de toekomst op Enewetak zorgwekkend.
