Poep op de maan: de uitwerpselen van de astronauten van het Apolloprogramma

Een van de meest gestelde vragen aan astronauten is hoe ze naar het toilet gaan. Tegenwoordig hebben ze verschillende oplossingen op basis van zuiging, maar in het Apollotijdperk moesten al hun "biologische verplichtingen" in zakken en containers worden bewaard.

Dat betekent dat de astronauten van de maanmissies urine en poep op het oppervlak van onze satelliet hebben achtergelaten. De wetenschappelijke interesse in dit materiaal is groot, en ze hebben een goede reden: na 50 jaar blootstelling aan de vijandigheid van de ruimte willen ze weten of er nog iets leeft in die zakken.

Uitwerpselen op de maan

Meer dan een halve eeuw na de aankomst van de mens op de maan, die kleine stap voor de mens... die trouwens nog steeds "klein" is, want afgezien van het Apolloprogramma zelf zijn we nooit teruggekeerd naar de diepe ruimte. De laatste tijd zien we echter een verandering van visie.

Er zijn veel redenen om terug te keren naar onze satelliet, en de voorbereiding van de reis naar Mars staat bovenaan de lijst, maar sommige wetenschappers stellen de terugwinning van een heel speciaal materiaal voor: uitwerpselen.

Ja, de uitwerpselen en urine die de astronauten van het Apolloprogramma op de maan achterlieten. De beschikbare officiële informatie spreekt van 96 zakken met urine, feces en braaksel, van de deelnemers aan de zes Apollomissies (11, 12, 14, 15, 16 en 17). De gebruikte opslagsystemen waren oncomfortabel en bovenal onaangenaam.

De zogenaamde "absorptiekleding" was niet meer dan een verheerlijkte luier met een capaciteit van 900 milliliter, terwijl het "apparaat voor het verzamelen van feces" een zak met plakband was die de astronauten op hun achterste moesten plakken, met een (bedekte) vinger als referentie om deze correct voor de anus te plaatsen "en" de inhoud naar de bodem van de zak te sturen (denk aan bijna nul zwaartekracht).

Nu... waarom? Wat is er interessant aan een hoop poep op de maan? Het antwoord is leven. 55 procent van menselijke uitwerpselen bestaat uit bacteriën. De zakken van de astronauten zouden toegang kunnen geven tot een experiment dat al tientallen jaren actief is.

Is er nog iets levends in die zakken, of heeft de combinatie van straling en extreme temperaturen alles gedood? Een ander detail tegen de mogelijkheid van "fecesleven" is dat de astronauten ontsmettingsmiddelen in de zakken goten om de inhoud te neutraliseren. Toch dringen experts erop aan dat het de moeite waard is om het te proberen.

Bron: Vox