Klassieke computers, retroconsoles... we zijn dol op die hardware, maar de tijd slaat meedogenloos toe. Naast het vechten met allerlei elektronische problemen en het gebrek aan onderdelen voor reparaties, moeten we ook de natuurlijke achteruitgang van de behuizingen beperken, die zich meestal uit in een afschuwelijke geel-oranje-bruine kleur. De techniek die bekend staat als Retrobright is onze belangrijkste verdedigingslinie, en de community is nog steeds bezig met het kalibreren van het exacte proces. Wil je graag een retrobright-box bouwen voor je eigen experimenten? Dan heeft het kanaal Odd Experiments een uitstekende tutorial…
De originele beschrijving van de Retrobright-methode dateert al meer dan een decennium terug (zelfs de originele pagina bestaat niet meer), maar in grote lijnen is er niets veranderd: Met het verstrijken van de jaren zorgt de combinatie van warmte en ultraviolet licht ervoor dat het broom in het ABS-plastic 'naar buiten komt', waardoor het oppervlak van behuizingen, toetsen, schakelaars, knoppen en nog veel meer bedekt wordt met een geel-oranje-bruine kleur. Het doel van Retrobright is om die uitbloei te verwijderen en het onderdeel zijn oorspronkelijke kleur terug te geven.
Nu is Retrobright is niet perfect, en we weten ook dat onder de juiste omstandigheden de bruine kleur met kracht kan terugkeren. Bovendien veroorzaken sommige Retrobright-technieken problemen zoals het 'marmeren' dat gepaard gaat met verlies van uniformiteit bij het aanbrengen van de met peroxide verzadigde crème. Een groot deel van de community kwam tot de conclusie dat de meest effectieve manier om die incidenten te voorkomen het volledig onderdompelen van het onderdeel is. Het kanaal Odd Experiments (waarvan de maker dezelfde is die een PlayStation 2 herstelde) leert ons een retrobright-box te bouwen, compleet met ultraviolette lampen en temperatuurregeling:
Retrobright: Tutorial om plastics te herstellen met je eigen box
Het ontwerp is gebaseerd op het formaat van een 'dubbele container', één bedekt met aluminiumtape om de reflectie van UV-licht te optimaliseren, en een andere om het onderdeel te ontvangen dat in vloeibare peroxide wordt ondergedompeld.
Een van de belangrijkste dingen die we de afgelopen jaren hebben geleerd, is dat ultraviolet licht geen verplicht onderdeel is voor retrobright. De temperatuur van de peroxide heeft een grotere invloed, en Odd Experiments gebruikt een W1209-module voor de regeling. Deze module is zeer voordelig, wordt geleverd met zijn eigen thermostaat en werkt zonder problemen op 12v.
Om de peroxide te verwarmen is een van die kleine elektrische dompelverwarmers voldoende, en omdat ze compatibel zijn met 12 volt, zijn er geen extra aanpassingen nodig.
Odd Experiments stelt de W1209 in op een limiet van 50 graden Celsius. Als we daarbij de ultraviolette lampen optellen, is de eindtemperatuur correct, maar als je de UV-lampen niet installeert, raden andere bronnen aan om met een hogere temperatuur te experimenteren. Zo had de 8-Bit Guy veel succes met een verdunde peroxide-oplossing bij 71°C gedurende vier uur.
Het eindresultaat is een retrobright-box volledig geautomatiseerd, die de peroxide op een ideale temperatuur houdt en ons het gedoe bespaart om het onderdeel elke 15 of 30 minuten te controleren. Als het je te ingewikkeld lijkt, vergeet dan niet dat de minimale basis voor retrobright een transparante container, een peroxide-oplossing en de zonnestralen is, maar als je diep in de retro-wereld zit, denk ik dat het de moeite waard is om dit ontwerp na te bouwen.
