Hier bij NeoTeo hebben we al heel wat retro-speelgoed gezien, sommige met het potentieel om de kleintjes naar het ziekenhuis te sturen, en andere die ronduit verboden waren vanwege het risico dat ze vormden, maar deze keer gaan we iets... veiligers verkennen, met een flinke dosis elektronica en een vleugje sciencefiction.
In de jaren '60 was aan de overkant van de vijver alles 'ruimte', en na het Roswell-incident in '47 was het idee om buitenaardse wezens te detecteren niet zo vergezocht. Het beste deel? Er was een product voor! Voor slechts 18 dollar en een AA-batterij kon iedereen thuis zijn eigen UFO-detector hebben.
Een decennium van ruimtekoorts
Jaren '60, Koude Oorlog, Cubacrisis, ruimtewedloop, missies naar de maan. In wezen probeerden we de sterren te bereiken terwijl we het risico liepen om de halve planeet de lucht in te blazen met puur nucleair vuur. En tussen dat alles... aliens! Film, televisie en strips zaten er vol mee, maar ze vonden ook een plek tussen het 'speelgoed'. Hun detectie werd zelfs een soort hobby voor sommige mensen, maar waar begon je? De UFO Detector was het antwoord.
Een detector van magnetische velden
De UFO Detector was eigenlijk een detector van magnetische velden, met een geïntegreerd alarmsysteem, gebouwd van staal en aluminium, 24 uur per dag actief, en met slechts één AA-batterij als energiebron. Bovendien kwam hij volledig bedraad en klaar voor gebruik voor de bescheiden som van 17,95 dollar, of ongeveer 130 dollar gecorrigeerd voor inflatie.
De oorsprong en beperkingen
Helaas weten we niet zeker hoe lang zijn commerciële leven duurde, maar het was in de publicatie van september-oktober 1968 van het Britse tijdschrift Flying Saucer Review dat zijn diagram verscheen, met dank aan Colin McCarthy. Blijkbaar was de detector immuun voor autoverkeer, vliegtuigen, satellieten in een baan om de aarde en natuurlijke veranderingen in druk en warmte, maar een plotselinge temperatuursprong kon de transistoren vernietigen.
Je kunt proberen dat circuit na te bouwen... of de knoop doorhakken en een moderne versie aanschaffen, hoewel veel minder interessant... Bron: Vintage Everyday