Android może przenosić hasła i passkeys między zgodnymi menedżerami haseł na tym samym urządzeniu, bez tworzenia niezaszyfrowanego pliku CSV. Transfer koordynuje Android, a użytkownik rozpoczyna go w aplikacji, do której chce przenieść dane. To wygodniejsza i ostrożniejsza alternatywa dla ręcznego przerzucania pliku zawierającego hasła.
Na czym polega nowa migracja Androida
Credential Transfer API to mechanizm, który łączy dostawcę źródłowego z dostawcą docelowym na tym samym urządzeniu. Android wykrywa zgodne aplikacje, koordynuje wybór źródła i przekazuje użytkownikowi kontrolę nad zgodą na transfer. Dokumentacja API opisuje wymianę z użyciem FIDO Credential Exchange Format.
Najważniejsza zmiana jest praktyczna: hasła i passkeys nie muszą trafiać najpierw do ręcznie obsługiwanego, czytelnego pliku. Android opisuje ten mechanizm jako zaprojektowany tak, aby surowe dane uwierzytelniające nie były ujawniane systemowi ani nieuwierzytelnionym aplikacjom.
Jak przebiega transfer
Proces zaczyna się w menedżerze docelowym, czyli aplikacji, z której chcesz korzystać po migracji. W jej opcji importu lub kopiowania danych wybierasz transfer, a Android wyświetla zgodnych dostawców źródłowych zainstalowanych na urządzeniu.
Następnie:
- wybierasz menedżer, z którego chcesz pobrać dane;
- przeglądasz zakres importu;
- wracasz do dostawcy źródłowego, aby potwierdzić operację;
- uwierzytelniasz się i autoryzujesz transfer;
- aplikacja docelowa odbiera dane.
Dostawca może wymagać kodu PIN lub uwierzytelnienia biometrycznego. Nie jest to więc bezwarunkowe „kopiuj wszystko jednym kliknięciem” — i dobrze. Przy hasłach oraz passkeys dodatkowe potwierdzenie ma sens.
Które menedżery są obsługiwane
Transfer zadziała tylko wtedy, gdy dostawca źródłowy i docelowy obsługują Credential Transfer API. Sama obecność aplikacji w Androidzie nie wystarczy. Zgodność musi istnieć po obu stronach połączenia.
Lista obsługiwanych aplikacji może się zmieniać wraz z wdrażaniem API przez kolejnych dostawców. Dlatego najważniejszą informacją dla użytkownika nie jest sama nazwa menedżera, lecz to, czy konkretna para aplikacji oferuje bezpośredni import na danym urządzeniu.
Bezpieczniej niż eksport CSV
Starszy sposób migracji polegał na wyeksportowaniu haseł do lokalnego pliku CSV, przeniesieniu go lub wskazaniu podczas importu, a następnie usunięciu. Taki plik jest czytelny dla osoby albo aplikacji, która uzyska do niego dostęp. To właśnie ten etap znika w bezpośrednim transferze między dostawcami.
| Element | Bezpośredni transfer Androida | Migracja przez CSV |
| Droga danych | Dostawca źródłowy → Android koordynuje transfer → dostawca docelowy | Eksport do lokalnego pliku → ręczny import |
| Kontakt z hasłami | Mechanizm jest zaprojektowany tak, aby nie ujawniać surowych danych Androidowi ani nieuwierzytelnionym aplikacjom | Hasła trafiają do czytelnego pliku |
| Wymagania | Obaj dostawcy muszą obsługiwać Credential Transfer API | Aplikacja docelowa musi przyjąć dany format importu |
| Passkeys | Mogą być przenoszone, jeśli obsługuje je konkretna para dostawców | Zwykły plik CSV nie jest właściwym formatem dla passkeys |
| Wysiłek użytkownika | Wybór importu, źródła, zakresu danych i autoryzacja | Eksport, wskazanie pliku, import i bezpieczne usunięcie pliku |
Jeśli aplikacja nie obsługuje nowego mechanizmu, ręczny import lub niezaszyfrowany CSV nadal pozostają drogą awaryjną. W takim przypadku plik trzeba traktować jak komplet haseł: nie zostawiać go w pamięci urządzenia ani w folderze pobierania po zakończeniu importu.
Android 8 to próg API, nie gwarancja działania na każdym telefonie
Oficjalna dokumentacja Credential Transfer API wskazuje Androida 8, czyli API 26, jako minimalną wersję platformy dla tego mechanizmu. To próg techniczny API, a nie obietnica, że każda aplikacja i każda konfiguracja telefonu zaoferuje identyczny przebieg migracji.
Funkcja jest dostarczana przez Google Play Services, bez konieczności pełnej aktualizacji systemu operacyjnego. Nadal potrzebne są jednak aplikacje, które zaimplementowały transfer, oraz ich zgodność z konkretnym typem danych.
Co może nie zostać przeniesione
Credential Transfer API definiuje typy danych wykraczające poza hasła i passkeys — między innymi adresy, karty płatnicze, notatki, pliki, sekrety TOTP, klucze SSH, klucze API i pola niestandardowe. To opis możliwości interfejsu API, a nie gwarancja, że każda aplikacja przeniesie każdy z tych elementów.
Przed migracją warto sprawdzić przede wszystkim:
- czy passkeys są obsługiwane przez źródło i cel;
- czy załączniki oraz pola niestandardowe mają mapowanie w aplikacji docelowej;
- czy prywatne i organizacyjne skarbce są traktowane jako osobne zasoby;
- czy notatki, karty płatnicze i wpisy TOTP należą do zakresu danego importu;
- czy po migracji zmieni się sposób autouzupełniania na Androidzie.
Dobra migracja to nie tylko liczba przeniesionych haseł. Sprawdź także kilka ważnych kont, passkeys i wpisów specjalnych, zanim usuniesz dane ze starego menedżera. Wtedy nowy transfer Androida spełnia swoją najważniejszą obietnicę: ogranicza ryzyko związane z plikiem CSV, ale nie zwalnia z kontroli nad tym, co rzeczywiście trafiło do aplikacji docelowej.
